سيد مهدي حجازي ( مترجم : حجازي و خسروشاهي )

401

درر الأخبار من بحار الأنوار ( فارسي )

كسى برايش نمىنالد ، وديدى هر سال بيش از گذشته بدعت وشر به وجود مىآيد ، وديدى خلق در مجالس جز از متمكنين پيروى نمىكند ، وديدى محتاج به اين جهت مساعدت مىشود كه به أو بخندند ، وديدى از آيات ونشانه‌هاى آسمانى كسى نمىترسد ، وديدى مردم چنان آميزش مىكنند كه حيوانات آميزش مىكنند ، كسى با توجه به ترسى كه از مردم دارد منكري را انكار نمىكند ، وديدى مرد مال فراوانى در غير طاعت خدا خرج مىكند ، واز خرج مال اندك در راه خدا جلوگيرى مىنمايد ، وديدى عاق شدن ظاهر گشت ، وپدر ومادر سبك وخوار شدند ، ودر نزد فرزند بدترين مردم شدند و [ فرزند ] خوشحال مىشود كه به آنان افترايى ببندد [ يا افترايى به ايشان بسته شود ] ، وديدى بانوان بر ملك چيره شدند ، ودر خيلى از كارها غالب گشتند ، انجام نمىگيرد مگر آنچه مورد نظر آنان باشد ، وديدى پسر انسان به أو افتراء مىبندد ، پدر ومادرش را نفرين مىكند ، با مرگ ايشان شاد مىشود ، وديدى مرد را اگر روزى بگذرد وگناه بزرگى مرتكب نشود يا فجورى يا كم فروشى وارتكاب حرامى ، يا خوردن شرابى در كار نباشد غمگين ومحزون مىشود ، وگمان برد كه آن روز از عمرش ضايع گشته است . وديدى سلطان ، طعام را احتكار كرد ، وديدى أموال خويشاوندان به دروغ تقسيم شد ، وبا آن قمار بازى وشرب خمر به عمل آمد ، وديدى با شراب معالجه صورت مىگيرد وبه مريض توصيه مىشود ، واز آن شفاء طلب مىشود ، وديدى مردم ، در ترك امر به معروف وترك نهى از منكر وترك متدين شدن به آن برابر شدند ، وديدى باد منافقان وأهل نفاق هميشه در تحرك است وباد أهل حق بدون حركت مانده ، وديدى اذان گفتن ونماز خواندن در برابر اجرت است ، وديدى مساجد پر شده از كساني كه از خدا نمىترسند ، در آنها براي غيبت كردن ، وخوردن گوشت أهل حق گرد آمده‌اند ، ودر آنها شراب مستكننده را براي هم وصف مىكنند ، وديدى مست براي مردم نماز مىگذارد ولا يعقل است وايرادى به شراب نيست ، ووقتي شراب خورد گرامى داشته مىشود واز وى ترسيده مىشود ، وترك مىشود ومجازات نمىشود ، ومستى وى معذور به شمار مىرود ، وديدى هر كس أموال أيتام را بخورد صحبت از صلاحش مىشود ، وديدى قاضيها بر خلاف دستور خدا قضاوت مىكنند ، وديدى فرمانروايان ، خيانت پيشگان را به خاطر طمعى كه دارند امين قرار مىدهند ، وديدى فرمانروايان ميراث را براي أهل فسق وضع كردند ، آن را از ايشان مىگيرند وخلوتى برايشان ترتيب مىدهند با آنچه دلخواهشان باشد ، وديدى در منابر به تقوى امر مىشود وگوينده به آنچه امر مىكند عمل نمىنمايد ، وديدى أوقات نماز مورد استخفاف است ، وديدى صدقه با شفاعت غير پرداخت مىشود نه به خاطر رضاى خدا ، وبا درخواست مردم داده مىشود ، وديدى