سيد مهدي حجازي ( مترجم : حجازي و خسروشاهي )
195
درر الأخبار من بحار الأنوار ( فارسي )
آدمي است وقلبهاشان قلبهاى شيطانى است همچون گرگهاى گرسنه خونريزند ، از كارهاى منكر كه انجام دادهاند دست برنمىدارند اگر از آنان پيروى كنى تو را متّهم سازند واگر با آنان سخن گويى تو را تكذيب كنند واگر از آنان غائب شوى تو را غيبت كنند . سنّت در ميان آنان بدعت است وبدعت ، سنّت . صبور وحليم نزد ايشان حيله گر وخائن است وخائن نزد ايشان حليم وصبور ، مؤمن در ميان آنان مستضعف است وبدكار ، بلند مرتبه ، كودكانشان شرورند وزنانشان خبيث وبدجنس وپيرشان امر به معروف ونهى از منكر نمىكند . پناه بردن به آنان خوارى است وتكيه كردن به آنان ذلت وزارى است . وطلب كردن از آنچه در دستانشان است فقر ونادارى است . به همين جهت ، خداوند بأرش آسمان را در زمان مناسب بر ايشان حرام كرده ودر زمان غير مناسب باران مىبارد وبدترينشان را بر ايشان مسلَّط گرداند تا عذابي سخت بر آنان وارد سازند ، پسرانشان را مىكشند وزنانشان را زنده نگه مىدارند ، خوبانشان دعا مىكنند اما مستجاب نمىشود . رسول خدا صلَّى الله عليه وآله فرمود : زماني براي مردم فرا رسد كه شكمهاشان خدايانشان است وزنانشان ، قبلهء آنان ودينارهايشان ، دينشان وشرف وافتخارشان ، كالاهايشان است از ايمان فقط نامى واز اسلام تنها نشانى واز قرآن فقط درسى باقي مىماند . ساختمان مساجدشان آباد وقلبهايشان از هدايت خراب وويران است . دانشمندانشان بدترين مردمان روى زمينند . در اين هنگام خداوند آنان را به چهار خصلت آزمايش ومبتلا مىكند ، ستم سلطان وقحطى دوران وظلم واليان وحكمرانان وقاضيان . پس صحابه تعجّب كردند وگفتند : اى رسول خدا صلَّى الله عليه وآله ! آيا آنان بتها را مىپرستند فرمود : آرى ، هر درهمى نزد آنان بتي است . وپيامبر صلَّى الله عليه وآله فرمود : مردمى از امّت من در آخر الزمان مىآيند كه در مساجد حلقه وار مىنشينند ذكر ايشان ودوستيشان ، دنياست . با آنان مجالست نكنيد . خدا به آنان نيازى ندارد . ورسول خدا صلَّى الله عليه وآله فرمود : به زودى زماني براي مردم فرا رسد كه از دانشمندان فرار مىكنند چنانچه گوسفند از گرگ مىگريزد . خداوند به سه چيز آنان را مبتلا مىكند : أول : بركت را از اموالشان بر مىدارد . دوم : سلطاني ستمگر بر آنان مسلط مىگرداند . سوم : بدون ايمان از دنيا مىروند .