أنت الكريم وقد جهّزت من أملي * إلى أياديك وجها سائلا ويدا وللرجاء ثواب أنت تعلمه * فاجعل ثوابي دوام الستر لي أبدا « 1 » * * * لك الحمد والنعماء والملك ربّنا * فلا شيء أعلى منك مجدا وامجد مليك على عرش السماء مهيمن * لعزّته تعنو الوجوه وتسجد * * * خداوندگارا نظر كن به جود * كه جرم آمد از بندگان در وجود كريما به رزقِ تو پرورده‌ايم * به انعام ولطفِ تو خو كرده‌ايم چو ما را به دنيا تو كردى عزيز * به عُقبى همين چشم داريم ، نيز عزيزىّ وخوارى تو بخشىّ وبس * عزيزِ تو خوارى نبيند ز كس گرم بر سر افتد ز تو سايه‌اى * سپهرم بُوَد كهترين پايه‌اى تو دانى كه مسكين وبيچاره‌ايم * فروماندهء نَفسِ امّاره‌ايم به مردانِ راهت كه راهى بده * وز اين دشمنانم پناهى بده خدايا به ذاتِ خداونديت * به أوصاف بىمثل وماننديت به لَبّيك حُجّاجِ بيت الحرام * به مدفونِ يثرب عليه السلام به طاعات پيران آراسته * به صدقِ جوانان نوخاسته كه ما را در آن ورطهء يك نفس * ز ننگِ دو گفتن به فرياد رس چراغِ يقينم فرا راه دار * ز بد كردنم دست كوتاه دار بگردان ز ناديدنى ديده‌ام * مده دست بر ناپسنديده‌ام چه برخيزد از دست تدبير ما ؟ * همين نكته بس عذر تقصير ما به پاكان كز آلايشم دور دار * وگر زلّتى رفت معذور دار « 2 » وآخر دعوانا أن الحمد للّه ربّ العالمين تابستان 1385 رضا مختارى

--> ( 1 ) الغدير ، ج 4 ، ص 419 . ( 2 ) بوستان سعدى ، ص 196 - 197 ، باب دهم در مناجاة وختم كتاب .