7 . در مقالهء هفتم : « تحقيقى در مورد وضع تقويم قمري در إيران » تاريخ تقويم‌نويسى در إيران از سال 1295 تا 1371 ش به اجمال بررسى شده ومواردى از اختلاف ولغزشهاى تقويمها در طىّ اين سألها ياد شده است . نويسنده در خاتمه ، براي پايان دادن به وضع نابسامان تقويم نگارى در إيران ، تشكيل « شوراى تقويم » متشكّل از دانشمندان دانشگاهى وحوزوى را پيشنهاد كرده است . 8 . در مقالهء هشتم : « تقويم جهانى اسلام » از تقويم جهانى اسلام سخن به ميان آمده وچگونگى تدوين آن بيان شده است . نويسنده ، همچنين در خصوص تقويم فرقهء بهرهء ( Bohra ) اسماعيليه ، ونيز چگونگى چهار ماه متوالى 30 روزه وسه ماه متوالى 29 روزه ، تخيّل وتوهّم رؤيت هلال ولزوم استفاده از فنّاورى پيشرفته در اين مسأله ، توضيحاتى بيان داشته است وگويد : . . . مردمانى هستند كه به يقين مىگويند هلال نو را ديده‌اند ، ولى در حقيت آنها ، در آن هنگام ، صرفا توده‌اى ابر يا شئ ديگرى را مشاهده كرده‌اند ؛ زيرا در آن موقع هلال در هيچ كجاى آسمان نبوده است . اين موضوع با نتيجهء رصدهاى 2500 منجّم غير حرفه‌اى بين سألها 1987 و 1990 م كه در آمريكا انجام شده هماهنگ است . . . در اوقاتى كه ماه كاملا زير أفق بوده گزارشهايى از رؤيت آن واصل شده است به طورى كه قمر در واقع در محلّ صحيح خودش گزارش نشده است وحتى گاهى ماه قبل ، هنوز به پايان نرسيده است . . . . امروزه با استفاده از فنّاورى مدرن نجومى مىتوان قبلا زمان تولّد هلال ماه را با اختلاف چند ثانيه محاسبه كرد . چنين زمانهايى هر سال در Ephemeris Ang 10 - American Astronomical Almanac ( همچنين Nautical Almanac ودر Indian Astronomical ومنابع ديگر ) منتشر مىشود . 9 . در مقالهء نهم : « وضعيت تقويم نگارى در إيران ومسألهء رؤيت هلال ماه نو » نويسنده دربارهء وضع تقويم نگارى در پنجاه سالهء أخير در إيران سخن گفته وبسيارى از اشتباهات ولغزشهاى تقويم‌نگاران غير متخصّص را بازگو كرده است . وى همچنين از شروط رؤيت هلال ، قانون استخراج رؤيت هلال وشرح آن ، واز برخى رياضيدانان بزرگ