بسم اللَّه الرحمن الرحيم سپاس خدايى را كه پروردگار جهانيان است و درود بر سرور پيامبران و خاندان معصوم او كه خداوند پليدى را از آنان زدوده و آنها را از هر گونه آلايشى پاكيزه گردانيده است . مسئله پنجم امامت بحث اول وجوب عصمت امام مصنّف - قدّس اللَّه نفسه - مىگويد : در اين مسئله چند بحث وجود دارد . اماميه معتقد است كه امامان همچون پيامبران ، بايد از كودكى تا مرگ ، از تمام اعمال زشت و ناپسند عمدى يا سهوى ، معصوم باشند ؛ زيرا آنان حافظان شرع و مجريان آن هستند و از اين حيث همچون پيامبرانند . بعلاوه ، نياز به امام براى ستاندن داد مظلوم از ظالم ، رفع فساد و ريشه كن نمودن عوامل فتنه است و وجود امام ، لطفى است كه به واسطهء آن قدرتمند از تجاوز باز داشته مىشود و مردم به انجام طاعات و ترك محرّمات ترغيب مىشوند و حدود و فرائض اجرا مىگردد . امام است كه فاسقان را مؤآخذه و مجرمان را مجازات مىكند . بنابراين اگر امام ، معصوم نباشد و مرتكب معصيت گردد ، تمام اين اهداف از بين مىرود و نياز به امامى ديگر پيش مىآيد و همين طور به تسلسل مىكشد . اهل سنّت با عصمت ائمه مخالفند و امامت افراد فاسق ، گناهكار و سارق را جايز مىشمارند . چنان كه زمخشرى ، دانشمند برجستهء اهل سنّت ، در مورد منصور - خليفهء عباسى - مىگويد : « نه همچون دوانيقى دزدمنش » . حال كدامين عاقل است كه راضى