مقام تو نسبت به من مانند هارون نسبت به موسى ( ع ) باشد ، با اين تفاوت كه پس از من ديگرى پيامبرى نيست . هان ، هر كس كه تو را دوست بدارد ، در امن و ايمان درآيد و هر كس دشمن تو باشد ، خدا او را در جاهليت مىميراند . ( 1 ) همچنين از طبرانى و حاكم در مستدرك نقل شده كه ابو نعيم از زيد بن ارقم روايت نمود : پيامبر خدا ( ص ) فرمود : هر كس دوست دارد مثل من زندگى كند و مثل من بميرد و در همان بهشت جاويدانى كه پروردگارم به من وعده فرموده ساكن گردد ، بايد على بن ابى طالب را دوست بدارد ؛ زيرا او شما را از راه هدايت خارج نمىكند و به گمراهى نخواهد كشاند . ( 2 ) پس از اين حديث ، روايت ديگرى را مانند آن از گروهى نقل مىكند كه پيامبر ( ص ) فرمود : « على و فرزندانش را دوست بداريد ؛ زيرا آنان شما را از مسير هدايت به گمراهى نخواهند كشاند . » احتمالا مراد رسول خدا ( ص ) از كلمه ( تولَّى ) در روايت فوق ، پابندى به ولايت ؛ يعنى ، امامت على ( ع ) است كه در اين صورت بصراحت ، دلالت بر عقيدهء مورد نظر دارد . حديث بعدى نيز كه در مورد ( تولَّاى ) فرزندان على ( ع ) است مانند حديث قبلى است . احاديث مستفيضهء ديگرى نيز به همين مضمون آمده است . يكى بودن مقام و منزلت امام را با پيامبر مىتوان شاهدى بر اين حقيقت شمرد كه امامت از اصول دين است ؛ زيرا امام نيز چون پيامبر ( ص ) ، حافظ شريعت مىباشد و اطاعت از او واجب است . و همانطور كه به پيامبر نياز هست به امام نيز نياز هست و رياست كلَّى دارد . گروهى از مخالفان ما ، امثال قاضى بيضاوى در بحث روايى و عده اى از شارحان كلام او - مطابق نقل سيد سعيد ( ره ) - نيز با ما در اينكه امامت ، از اصول دين است هم عقيده‌اند .

--> ( 1 ) . همان ، ج 6 ، ص 154 و مانند آن از ابن عمر ، ص 155 . ( 2 ) همان ، ص 155 . مستدرك ، ج 3 ، ص 128 .