كسى كه چيزى را از امير خود نپسندد بايد صبر كند ؛ زيرا اگر يك وجب از اطاعت او خارج گردد در جاهليت مرده است . روايت ديگر ، روايت احمد است كه مىگويد : « رسول خدا ( ص ) فرمود : كسى كه بىامام بميرد در جاهليت مرده است . » ( 1 ) و احاديث بيشمار ديگرى كه در اين زمينه است . دستهء ديگر از روايات ، رواياتى است كه ايمان را به دوستى خاندان محمّد ( ص ) و كفر را به دشمنى با ايشان مشروط كرده است . مسئلهء حبّ و بغض كه در اين روايات آمده ، كنايه از اعتراف به امامت آل محمّد ( ص ) يا انكار آن است ؛ زيرا معمولا لازمهء دوستى حقيقى اعتراف به فضيلت و لازمهء بغض نيز انكار فضايل است . در اينجا مراد ، خود حبّ و بغض نيست . زيرا دوستى و دشمنى در ماهيّت ايمان و كفر دخالتى ندارند . پس بايد كنايه از پذيرفتن يا نپذيرفتن امامت باشد . بنابراين ، امامت ، اصل است . يكى از اين روايات ، روايت مفصّلى است كه در كشاف زمخشرى ذيل اين آيه * ( « قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْه أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى » ) * ( 2 ) از پيامبر اكرم ( ص ) آورده شده است كه در بخشى از آن مىفرمايد : بدانيد كه هر كس با محبّت خاندان محمّد ( ص ) از دنيا برود ، مؤمن مرده است و بدانيد هر كس با محبّت خاندان محمّد ( ص ) از دنيا برود با سنّت و جماعت مرده است . بدانيد ، هر كس كه با دشمنى و كينهء خاندان محمّد ( ص ) از دنيا برود ، كافر مرده است . مانند اين روايت ، در تفسير ثعلبى آمده است . در كنز العمّال از پيامبر اكرم ( ص ) روايت شده كه فرمود : « اساس اسلام ، محبّت من و خاندانم مىباشد » . ( 3 ) در همين كتاب از ابن عباس نقل شده است كه : پيامبر اكرم ( ص ) در روز پيمان برادرى به على ( ع ) فرمود : آيا دوست ندارى كه

--> ( 1 ) . مسند احمد ، ج 4 ، ص 96 . ( 2 ) شورى / 23 . ( 3 ) همان ، ج 7 ، ص 103 .