نظر به اينكه آن مرحوم در « حديقه » كمال مبالغه در مذمّت صوفيه نموده وأحاديث بسيار دربارهء ايشان ذكر فرموده « 1 » ، واللّه العالم . سؤال غعز [ 1077 ] : هرگاه كسى به اين عبارت نذر كند كه : اگر - مثلا - بيمار به شود نذر كردم كه فلان قدر به مستحق بدهم يا در ضريح امام رضا عليه السّلام بيندازم چه كند ؟ جواب : به اين عبارت نذر متحقق نمىشود مگر آنكه نام خدا برده باشد به اين نحو كه : به خدا نذر كردم يا عهد كردم ، پس لازم مىشود بر آن وجهي كه نذر كرده ومخالفت جايز نيست . سؤال غعح [ 1078 ] : ألغاز تتعلق بالصوم . قيل لأبي زيد : أيجوز للمعذور أن يفطر في شهر رمضان ؟ قال : ما رخّص فيه إلّا للصبيان . قيل : هل للمعرّس أن يأكل فيه قال : نعم بملاقيه . قيل : فإن أفطر فيه العراة ؟ قال : لا ينكر عليهم الولاة .

--> ( 1 ) حديقة الشيعة : 561 - 565 ، براي اطلاع بيشتر مراجعه شود به « مستدرك الوسائل : 20 / 91 - 98 ، مقالات كنگرهء مقدس اردبيلى : 2 / 638 و 639 مقاله 17 ، 3 / 522 - 528 . جالب است بدانيم كه خود مقدس اردبيلى به خوبى مىدانست كه پس از وى صوفيه ويا افراد ساده‌لوح ، نسبت اين كتاب را به وى منكر خواهند شد . لذا در موارد متعدد اسم خودش را آورده است كه ما به سه مورد آن اشاره مىكنيم . الف : در صفحه 58 مىنويسد : . . . چنانكه در شرحي كه بر ارشاد فقه اين فقير نوشته به تقريب مذكور گشته . ب : در صفحه 377 مىنويسد : امّا فقير كثير التقصير احمد اردبيلى در بعضي از كتب قدماي علماى اماميه اين روايت را با زيادتيها واندك اختلافى ديده وآن . . . ج : در صفحهء 564 مىنويسد : . . اگر چه بيشتر آن [ روايت ] را ديده بودم در كتاب « زبدة البيان » روشن تر از آن سخن مىگفتم . حال با اين اعترافها وقرائن ديگر آيا بازهم جائى براي ترديد باقي مىماند ؟ ! !