هفتم آنكه : بدون غسل يا كفن يا نماز دفن شده باشد وتدارك آنها ممكن باشد ، لكن از براي كفن اشكال هست واز براي نماز اشكال بيشتر است ، وأحوط بلكه أولى آن است كه نماز بر سر قبر گزارند . هشتم آنكه : در حرير كفن شده باشد . نهم آنكه : چيز قيمتي خورده باشد وبيرون آوردن از شكمش ممكن باشد هر چند كه از مال خودش باشد ، ودر « ذكرى » در مال خودش احتمال منع داده است وآن را به اتلاف در حال حيات تنظير كرده است « 1 » . دهم آنكه : از براي نقل به مشاهد مشرّفه ، بنا بر مشهور واظهر « 2 » ، وابن حمزه آن را مكروه دانسته « 3 » ، وشيخ در « مبسوط » ترك را بهتر گفته « 4 » ، وابن إدريس نقل را بدعت شمرده « 5 » . وابن جنيد گفته است كه : باكى نيست تحويل موتى از براي صلاح حال ميّت « 6 » . وشيخ در « نهاية » گفته : قد وردت رواية بجواز نقله إلى بعض مشاهد الأئمة ، سمعناها مذاكرة والأصل ما قدّمناه « 7 » . حجّة المشهور : الخبر المشهور الذي رواه الصدوق في « الفقيه » ،

--> ( 1 ) ذكرى الشيعة : 2 / 83 . ( 2 ) لازم به يادآورى است كه : مشهور عدم جواز نقل ميّت است به مشاهد مشرّفه . ( مسالك الأفهام : 1 / 103 ، مدارك الأحكام : 2 / 154 ، رياض المسائل : 2 / 245 و 246 ) . ( 3 ) وسيله ابن حمزه : 69 . لازم به توضيح است كه : ابن حمزه نقل ميّت به بلد ديگر را مكروه دانسته است امّا نقل به مشاهد مشرفه را مستحب دانسته است . ( 4 ) مبسوط شيخ طوسي : 1 / 187 . ( 5 ) سرائر ابن إدريس : 1 / 170 . ( 6 ) مختلف الشيعة : 2 / 324 ( نقل از ابن جنيد ) . ( 7 ) النهاية للشيخ الطوسي : 44 .