آقا محمد علي كرمانشاهي

204

مقامع الفضل

ندارد ، بلكه بهتر است خصوصا هرگاه به قصد مجرّد تبرّك گويد نه به قصد أذان . وبعد از آن بنشيند وبخواند : « اللّهمّ اجعل قلبي بارّا ، وعيشي قارّا ، ورزقي دارا ، وعملي سارّا ، واجعل لي عند قبر رسولك صلّى اللّه عليه وآله وسلّم مستقرّا وقرارا » « 1 » ، يا دو ركعت نماز كند ، يا يك گام بردارد ، يا به سجده رود ودر سجده بگويد : « لا اله الّا أنت ربّي سجدت لك خاضعا خاشعا ذليلا » « 2 » . پس اقامه بگويد مثل اذان ، مگر آنكه در اوّل اقامه ؛ اللّه أكبر [ را ] دو مرتبه ؛ ودر آخر لا اله الّا اللّه [ را ] يك مرتبه ؛ وبعد از حيّ على خير العمل ، قد قامت الصلاة [ را ] دو مرتبه بگويد . پس بگويد : « اللّهمّ إنّي اقدّم إليك محمّدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم بين يدي حاجتي وأتوجّه به إليك فاجعلني به وجيها [ عندك ] فِي الدُّنْيا وَالْآخِرَةِ وَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ واجعل صلاتي به مقبولة وذنبي به مغفورا ودعائي به مستجابا إنّك أنت الغفور الرّحيم » « 3 » . پس رو به قبله ايستاده نيّت نماز كند ، يعنى قصد كند وبه خاطر گذراند ، كه مثلا چهار ركعت نماز ظهر مىگزارم از براي خود أداء كه واجب است براي أطاعت ورضاى خدا . پس نيّت تكبيرة الاحرام يك مرتبه بگويد : اللّه أكبر ، بعد از آن شش تكبير به نيّت سنّت بگويد ، كه مجموع هفت تكبير شود ، وبهتر آن است كه : بعد از

--> ( 1 ) كافى : 3 / 308 حديث 32 ، وسائل الشيعة : 5 / 401 حديث 6921 ، لازم به يادآورى است كه : در كافى « وعملي سارّا » نيامده است . اما در ( بحار الأنوار : 81 / 182 ذيل حديث 15 ) اين فقره را از بعضي نقل كرده است ولى در مصباح المتهجد : 30 آمده است كه مستحب است اين دعا را در سجده بين اذان واقامه بخواند . ( 2 ) مصباح المتهجد : 29 ، فلاح السائل : 152 ، بحار الأنوار : 81 / 178 حديث 10 . ( 3 ) كافى : 3 / 309 حديث 3 ، بحار الأنوار : 81 / 370 ذيل حديث 22 ، وسائل الشيعة : 5 / 509 حديث 7190 .