مىباشد ، پس بر شيعيان در اين ايّام سعادت نشان گناهى ننويسند ، زيرا كه گناهى نمىكنند ، وننوشتن گناه از قبيل سالبهء به انتفاء موضوع خواهد بود . دويم آنكه : شايد اين حديث بر سبيل امتحان وافتتان وارد شده باشد ، چنانكه حقّ تعالى در اوّل سورهء عنكبوت فرموده : أَ حَسِبَ النَّاسُ أَنْ يُتْرَكُوا أَنْ يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لا يُفْتَنُونَ « 1 » ، ومنظور اختبار حال أشرار واخيار باشد كه با وجود أو امر شديده وزواجر اكيده در باب اجتناب از معصيت الهى وورود اخبار بسيار در بيان شعار ودثار مؤمنان ومحبّان خاندان رسالت پناهى كه ولايت ودوستى ايشان جمع نمىشود با معصيت الهى . ودر روايت جابر از حضرت باقر عليه السّلام چنين مذكور است كه آن حضرت فرمود : « اى جابر آيا اكتفا مىكند « 2 » كسى كه شيعه‌گرى را بر خود مىبندد به همين كه اظهار محبّت ما أهل بيت نمايد ؟ ! ! پس به خدا قسم كه نيست شيعهء ما مگر كسى كه از خدا ترسد وأطاعت خدا كند ، ومعروف نبودند شيعيان - اى جابر - مگر به تواضع وتخشّع وامانت ، وكثرت ذكر خدا وروزه ونماز ، ونيكى به والدين وملاحظهء همسايگان وفقراء وبيچارگان وقرض داران ويتيمان ، وراستگوئى وتلاوت قرآن ونگاه داشتن زبان از مردمان مگر در خير خواهى ايشان . . . اى جابر ! آيا بس است مردم را همين كه گويد علي عليه السّلام را دوست مىدارم ، وبه ولايت أو قائلم وبعد از آن كار خير پر نكند وأطاعت خدا كم كند ؟ ! پس اگر گويد كه : رسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم را دوست مىدارم ورسول خدا صلّى اللّه عليه وآله وسلّم بهتر است از علي عليه السّلام وبعد از اين متابعت نكند طريقهء پيغمبر صلّى اللّه عليه وآله وسلّم را ، [ و ] عمل ننمايد به سنّت أو ؛ محبّت آن حضرت هيچ نفعي به أو نخواهد رسانيد .

--> ( 1 ) عنكبوت ( 29 ) : 2 . ( 2 ) ب ، ج ، ه‍ : مىنمايد .