متوجّه آن امر گردد جرأت نكرد ، پس بالآخرة خود در روز شنبه منتصف جمادى الآخر بر بأم كعبه رفته چند سنگ به كلنگ كند وبر زمين افكند ، چون مردم ديدند كه به أو ضررى نرسيد ، متوجّه آن امر شدند « 1 » . بعد از آن ابن زبير آن را بنا كرد بر أساس إبراهيم ، مگر آنكه در ارتفاعش هيجده زرع اضافه نمود ، كه بيست وهفت زرع شد « 2 » ، چنانكه الحال هست . وچون تمام شد اندرون وبيرون ، آن را به « خلوق » « 3 » خوشبو گردانيد ، وآن را به پيراهن قباطى پوشانيد وگفت : هر كه مطيع من است بايد از مكّه بيرون رود واز « تنعيم » عمره [ بجا ] بياورد وقرباني از براي كعبه بكشد ، واگر نتواند به هر قدر كه تواند تصدّق كند ، وخود با تمام أهل مكّه پا برهنه بيرون رفتند ، واز تنعيم عمره [ بجا ] آوردند وخود در آن روز صد شتر قرباني نمود ، واين عمره در روز بيست وهفتم ماه رجب سال شصت وچهار هجرت بود « 4 » . وابن زبير دو در را از براي كعبه قرار داد وآن بنا را به سه ستون چوبين نهاد ، چنانكه الحال هست ، وشاذروان را با قدرى از حجر إسماعيل داخل خانه نمود ، نظر به حديثي كه شنيده بود از خالهء خود عايشهء دختر أبى بكر ، چنانكه بخارى ومسلم در « صحيحين » روايت كرده‌اند از عايشه كه : حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه وآله وسلّم به أو فرمود : « اى عايشه ، اگر نه اين بود كه قوم تو قريب العهدند به جاهليت وشرك ومىترسم كه دلهاى ايشان انكار كنند ؛ هرآينه خراب مىكردم كعبه را وداخل مىكردم در آن ؛ آنچه را از آن بيرون شده ، ومىچسبانيدم در آن را به زمين ودو در بر آن قرار مىدادم يكى شرقي وديگرى غربى ، ومىرسانيدم

--> ( 1 ) اخبار مكّه : 1 / 205 . ( 2 ) اخبار مكّه : 1 / 209 . ( 3 ) نوعي بوى خوش كه خلاق نيز مىگويند ، ماده‌اى است كه بيشتر آن زعفران است رنگش مايل به سرخى است ، ( لغت‌نامه دهخدا : 21 / 707 ) . ( 4 ) اخبار مكّه : 1 / 209 و 210 ( با اندكى اختلاف ) .