ومسلم بعد از مقدّمهء مدينه ، روانهء مكّه شد وچون به « عقبهء هرشى » يا منزل « قديد » رسيد به جهنّم واصل گرديد ، وقبل از فوت ، امارت عسكر را به حصين بن نمير تفويض نمود وگفت : يزيد تو را بعد از من أمير كرده است ، پس بايد به تعجيل روانهء مكّه گردى ومنجنيق بر كعبه بندى وعبد اللّه زبير را بگيرى ، پس حصين لعين روانه گشت ، وجنگ با أهل مكّه در پيوست ومنجنيق بر كعبه معظّمه بست وآتش بر كعبه ريخت وسقف خانه آن را سوزانيد ، وأكثر ديوارهاى آن را منهدم گردانيد وحجر الأسود سياه شد وشكست وسه پارچه گشت ، پس صاعقه بر أصحاب منجنيق رسيد ، پانزده نفر يا هيجده نفر را سوزانيد ، واين مقدمه در روز شنبه سيّم ربيع الاوّل سنهء شصت وچهار بود « 1 » . پس يزيد - عليه اللعنة والعذاب الشديد - در نيمهء همان ماه به آزار ذبحه وذات الجنب ، أنيس پدر مهربان ! ! خود گرديد « 2 » ، وچون خبر مرگ يزيد به حصين رسيد دست از محاربه كشيده وبرگرديد « 3 » . سمهودى شافعي در « خلاصة الوفا » گفته : وكانت وقعة الحرّة وقتل الحسين عليه السّلام ورمي الكعبة من أشنع ما جرى زمن يزيد « 4 » . پس ابن زبير با مردم مشورت كرد در آنكه تتمهء خانه را خراب كند وبسازد ، جابر بن عبد اللّه انصارى وعبد اللّه بن عمر با جمعى ديگر تجويز نمودند ، وعبد اللّه بن عباس با بعضي ديگر راضى نشدند « 5 » . وابن زبير عازم شد بر خراب كردن ، وأهل مكّه از خوف نزول عذاب از مكّه بيرون رفتند ، وتا سه روز در منى ماندند ، وابن زبير به هر كس امر نمود كه

--> ( 1 ) مروج الذهب : 3 / 80 و 81 ، اخبار مكّه : 1 / 203 ( با اندكى اختلاف ) . ( 2 ) وفاء الوفا : 1 / 137 . ( 3 ) تاريخ الخلفاء سيوطى : 209 ، الإمامة والسياسة : 2 / 20 ، اخبار مكّه : 1 / 205 ( با اندكى اختلاف ) . ( 4 ) مراجعه شود به : وفاء الوفا : 1 / 137 . ( 5 ) اخبار مكّه : 1 / 204 .