نهم : بناى عبد اللّه بن زبير بن عوام است كه مجملى از حكايتش آن است كه : چون معاوية هلاك شد وخلافت به يزيد رسيد ، شخصي به مدينه فرستاد نزد وليد بن عقبه كه بيعت أو را از حضرت امام حسين عليه السّلام وعبد اللّه بن زبير بگيرد وايشان از مدينه فرار نمودند وبه مكّه رفتند وحضرت امام حسين عليه السّلام از مكّه به كربلا رفت ودر آنجا به عزّ شهادت فائز گشت ، وعبد اللّه در مكّه ماند « 1 » . وبعد از قتل آن حضرت ، يزيد لعين ؛ مسلم بن عقبه را با عسكر بسيار به قتال أهل حرمين شريفين يعنى : مكّه ومدينه - فرستاد وامر به قتل عامّهء ايشان نمود ، وچون مسلم كافر به مدينه رسيد وبر آنجا غالب گرديد بسيارى از صحابه را به قتل رسانيد ، وآنچه از مقتولين ايشان را ضبط نموده‌اند : از تابعين اخيار يك هزار وهفتصد نفر بوده‌اند ، واز حافظين قرآن هفتصد نفر ، واز ساير مردم ده هزار نفر به قتل رسانيدند ، واسبان در مسجد رسول خدا جولان كردند ، ودر ما بين قبر ومنبر آن حضرت بول وسرگين كردند ، وسه روز مدينه را بر عسكر حلال كردند كه آنچه خواهند بكنند ، وجنگ در سنگستانى واقع شد كه از قبر آن حضرت به قدر يك ميل دور بود وآن را « حرّة وأقم » مىگفتند : به فتح حاء وتشديد راء وواو بعد از ها وكسر قاف « 2 » . هزار زن بىشوهر در آن مقدّمه زائيد « 3 » وأولاد آنها را أولاد الحرّة ناميدند « 4 » . ومسلم بىايمان از باقىماندگان ؛ بيعت يزيد را گرفت ، به اين طريق كه همه بندگان أو باشند كه اگر خواهد بفروشد واگر خواهد آزاد كند « 5 » .

--> ( 1 ) عقد الفريد : 4 / 344 - 348 . ( 2 ) وفاء الوفا : 1 / 126 و 129 . ( 3 ) البداية والنهاية : 8 / 241 . ( 4 ) معجم البلدان : 2 / 249 . ( 5 ) الإمامة والسياسة : 1 / 236 ، عقد الفريد : 4 / 356 ، وفاء الوفا : 1 / 131 .