آقا محمد علي كرمانشاهي

134

مقامع الفضل

هشتم : بناى قريش است بعد از قصىّ ، گويند كه : سببش آن بود كه زنى كعبه را به عود بخور نمود واز آتش آن شراره به جامهء كعبه رسيد وشعله‌ور گشت وبه سقف خانه سرايت نمود تمام سقف سوخت ، پس سيلى عظيم نيز آمد وداخل حرم شد وقدرى از ديوارهاى خانه را خراب نمود ، وچون قريش ارادهء بناى خانه نمودند شنيدند كه يك كشتى از باد مخالف تباه شده چون به حوالي جدّه رسيد شكست وآن كشتى از قيصر روم بود كه از چوب وآهن وسنگ پر كرده به صحابت « با قوم » نام به جهت تعمير كنيسه فرس كه از آتش سوخته بود مىفرستاد ، پس وليد بن مغيرهء مخزومى با چند نفر به جدّه رفته ، از چوب آن كشتى به جهت كعبه خزيدند ، آنگاه ماري بزرگ از چاهى كه خزانهء كعبه بود بر آمده برگرد خانه حلقه زده دهان خود را گشاده به نحوى كه اگر فيل به دم أو رسد أو را بكشد ومردم بسيار خائف ولرزان شدند ، ناگاه مرغى از جانب آسمان آمده أو را برداشته به هوا برد ، واين مقدّمات بعد از فوت عبد المطّلب بود ، ودر آن وقت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه وآله وسلّم بيست وپنج‌ساله بود ، وبعضي سى وپنج‌ساله گفته‌اند « 1 » . وچون خواستند كه باقي خانه را خراب نمايند كه تمام خانه را تعمير كنند ترسيدند وجرأت نكردند ، تا آنكه وليد بن مغيره جرأت نمود ، كلنگ برداشته وقدرى را خراب كرد ومردم يك شب توقف نمودند تا ببينند [ وليد بن ] مغيره سالم مىماند يا نه ؟ وچون سالم ماند جرأت نمودند وآن را خراب كردند تا به أساس إبراهيم رسانيدند ، وآن سنگى بود سبز ، مشتمل بر چند وصلهء به هم چسبيده ، پس شخصي سر كلنگ را در ميان دو وصله از آن كرد كه يكى را بيرون آورد ، چون آن را حركت داد جميع مكّه به حركت در آمد ، پس دست از

--> ( 1 ) البداية والنهاية : 2 / 366 - 368 ، اخبار مكّه : 1 / 160 و 161 .