جواب از اين روايت ، همان جواب أول است . ( ز ) روايت زكريا بن آدم : سألت ابا الحسن ( ع ) عن قطرة خمر أو نبيذ مسكرٍ قطرت في قدر فيه لحم كثير ومرق كثير ؛ قال ( ع ) : يراق المرق أو تطعمه أهل الذمة أو الكلب ، و اللحم اغسله وكله . . . . « 1 » از امام رضا ( ع ) سؤال كردم : قطره‌اى خمر يا نبيذ مست آور در ديگ آبگوشت افتاده است [ حكم آن چيست ؟ ] امام ( ع ) فرمود : آبگوشت دور ريخته مىشود يا به كافر ذمى يا سگ مىخورانى ، گوشت را نيز بشوى و بخور . . . شستن گوشت به خاطر نجس شدن آن است و نجاست از طريق آبگوشت متنجس سرايت كرده است . جواب : علت امر امام ( ع ) به شستن گوشت ، منحصراً به خاطر آبگوشت متنجس نيست ؛ بلكه احتمال دارد دستور شستن ، به خاطر بر طرف كردن عين حرام ( خمر و نبيذ ) از گوشت باشد . از اين رو فقيهانى كه خمر را نجس نمىدانند ، به شستن آن ، حكم مىكنند . ( ح ) روايت على بن جعفر : سألته عن خنزير شرب من إناء ، كيف يصنع به ؟ قال : يغسل سبع مرات . « 2 » از امام موسى كاظم ( ع ) سؤال كردم : خوكى از مايع يك ظرف مىخورد . چه بايد كرد ؟ امام فرمود : هفت بار ظرف شسته مىشود .

--> ( 1 ) . كافي 6 : 422 . ( 2 ) . تهذيب 1 : 261 .