اين باب روايت كرده « 1 » ، پس قياس حلق رأس مولود و عقيقه براى او بر مناسك منى وجهى ندارد . و ثانياً : آنكه وجوب تقديم ذبح بر حلق در مناسك منى مسلّم نيست ، بلكه رعايت ترتيب آنجا مستحب است ؛ چنان كه شيخ طوسى - رحمه اللّه - در خلاف گفته است « 2 » و در مبسوط و نهايه ، بلوغ هدى به محلّ و رحل خود - كه منى است - اكتفا كرده « 3 » و اين قول مختار ابن ادريس « 4 » است در سرائر . و ابو الصلاح حلبى گفته : تقديم حلق بر ذبح جايز نيست و متعرّض استحباب تقديم ذبح نشده « 5 » و بعضى منع استحباب نيز كرده‌اند ، قائل به تخيير و نافى ترتيب شده‌اند مطلقاً . و صريح صحيحهء عبد اللّه بن سنان و صحيحهء ابن ابي عمير عن جميل عن أبي عبد اللّه ( ع ) و غيرهما من الأخبار ، در نفى لزوم ترتيب نصّ است . و ثالثاً : آنكه تقديم ذبح در منى ، بر تقدير تسليم وجوب ، شرط صحت و إجزاء نيست ، بلكه تأخير مجزى و صحيح است اجماعاً ، اگر چه إثم بر آن مترتّب باشد بر قول بعضى كه قائل به وجوب باشند . پس در باب عقيقه التزام ترتيب ميان ذبح و حلق و ختان كه مطلوب شارع مجرد ايقاع آنها است در روز هفتم ، على سبيل الاستحباب چه صورت دارد ؟ و از آنچه بيان كرديم معلوم شد كه روايت رئيس المحدّثين در كافى [ از ] محمد بن يحيى عن محمد بن احمد

--> ( 1 ) . الكافى ، ج 6 ، ص 29 ، ح 1 و 2 . ( 2 ) . الخلاف 2 ، ص 345 ، مسأله 168 . ( 3 ) . المبسوط 1 ، ص 314 ؛ النهاية ، ص 261 . ( 4 ) . السرائر 1 ، ص 599 . ( 5 ) . الكافي في الفقه ، ص 218 .