و شيخ طوسى در نهايه و ابن ادريس در سراير مىگويند : وضو كه از حدث بول و غايط باشد در مسجد حرام است نه از ساير احداث « 1 » و مشهور آن است كه وضو در مسجد مطلقاً مكروه است و حرام نيست از هر حدث كه بوده باشد . و وضو در مستنجى و بيت الخلاء نيز مكروه است و نيز وضو از اناء مفضض « 2 » مكروه است ، و همچنين از اناء مصوّر به صور و تماثيل . و مكروه در اين مقام به معنى اصطلاحى است كه يكى از احكام خمسه است ، يعنى آنكه تركش اولى و ارجح است ، همچنانكه نماز در حمّام گزاردن و صوم دهر و ابتدا به صوم در سلخ شعبان - كه عبارت است از روز سىام ام - با عدم رؤيت هلال بىمانعى از رؤيت ، و در تكبيرات يا تحميدات يا تسبيحات تسبيح زهرا ( س ) تكبيرى يا تحميدى يا تسبيحى زائد كردن ، كه هريك از اينها مكروه است ، به همين معنى كه ترك آن مستحب است و راجح است ، نه به آن معنى كه فعل آن سنتى است كه مؤكّد نيست و عبادتى است غير كامل ، كه نهايت مرتبهء كمال ندارد و ثوابى كه بر آن مترتب مىشود ، ثوابى است ناقص ؛ چنانچه شايع و مشهور است كه اطلاق مكروه بر عبادات بر اين وجه مىباشد . و تحقيق كلام در اين باب در كتاب سبع شداد و در حواشى من لا يحضره الفقيه « 3 » مبيّن شده است . [ 53 ] أساس : مباح بودن نماز و طواف و مسّ خط مصحف و آنچه به آن ملحق است ، و قرائت سور عزائم و ابعاض و آيات و كلمات آنها و داخل شدن در هر يك از

--> ( 1 ) . النهاية و نكتها ، ج 1 ، ص 341 ، السرائر ، ج 1 ، ص 279 . ( 2 ) . يعنى ظرفى كه نقره اندود باشد . ( 3 ) . اين كتاب در دست نيست .