[ 51 ] مسألة : نيّت وضوى مجدّد ، در تجديد وضوى واجب رافع حدث ، مثل نيت صلاة فريضه معاده است ، در جايى كه اعاده ، سنّت بوده باشد . و تجديد و اعاده اين معنى دارد كه همان وضو و همان نماز را بر صفتى كه در حدّ نفس خود بر آن صفت بوده و هر هيئتى كه بر آن هيئت به فعل آمده است ، بار ديگر به عمل آورد . و تجديد و اعاده مستحب است ، نه مجدّد و معاد . پس نيت چنين مىكند كه همان وضو را از براى رفع حدث و بر وجه وجوب مرّة أُخرى به عمل مىآورم قربة إلى اللّه ، و عند اللّه تعالى يكى واجب و ديگرى مندوب محسوب خواهد بود ، و احتساب واجب و مندوب و تعيين آن به اراده و اختيار الهى مفوّض و منوط است ، و اين معنى در متن روايت وارد است در باب صلاة فريضه معاده . « 1 » و نيز صحيح است كه اين چنين نيت كند كه وضوء واجب رافع حدث را ، از براى رفع حدث ، و بر وجه وجوب ، مكرر مىكنم به جهت آنكه اين مكرر كردن سنت است ، قربة إلى اللّه . و بر اين قياس در اعادهء نماز نيت كند كه نماز فرض ظهر أدا را ، بر وجه وجوب ، اعاده ميكنم ، به جهت آنكه اين اعاده سنت است ، قربة إلى اللّه . [ 52 ] أساس : وضوى حرام : وضو با غسل جنابت است ، و وضو با آب مغصوب ، و وضو از براى هر امرى و غايتى غير امور مذكوره و غايات معدوده . و بالجمله ، وضوى ديگر وراء وضوءات واجبه و مندوبه كه ذكر كرديم ، حرام است و پيش بعضى در مسجد از براى رفع حدث ، وضو كردن حرام است ، همچنانكه ازالهء خبث از ثوب و بدن در مسجد جايز نيست ، هرچند مستلزم تعديهء نجاست به مسجد نباشد ؛ چه مسجد مكان ازالهء خبث و رفع حدث نيست .

--> ( 1 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 384 ، ح 1132 .