[ 47 ] فرع : تحريم مسّ مختص به ظاهر و باطن كف نيست ، بلكه به جبهه و خدّ و زبان و هر جزء از اجزاء بدن كه باشد ، حرام است ، إلّا دندان و موى و اطراف ناخنها ، كه مس به آنها حرام نيست . [ 48 ] فرع : بر وليّ صغير غير بالغ واجب است على الأقرب « 1 » كه او را ممنوع دارد از مس بدون وضو و چون به سن هفت سالگى رسد ، لازم است كه مأمورش سازد به وضو از براى مس ، همچنانكه از براى نماز ، و بعد از وضو نيز تجويز مس محل نظر است ؛ از آن جهت كه وضوى غير بالغ موصوف به صحت و فساد نيست و منشأ ارتفاع حدث نمىشود و وضو و نماز او ، صورت وضو و نماز دارد و حقيقت وضو و نماز نيست ، على الأصحّ ، خلاف مر شيخ طوسى « 2 » را كه قائل به صحت نماز صبىّ مميّز شده است . و بالجمله ، اولى و احوط منع صبى است مطلقاً از مس خط مصحف و ساير مذكورات ، خواه بىوضو و خواه با وضو . [ 49 ] مسألة : از جمله وضوئات مذكوره وضوى جنب از براى خوابيدن و از براى اكل و شرب و از براى تغسيل ميت ، و وضوى محتلم از براى مجامعت ، و وضوى حائض از براى نشستن در مصلّى و مشغول بودن به ذكر الهى ، و وضوى كسى كه تغسيل ميت كرده باشد از براى جماع قبل از غسل مس ميت ، قابليت رفع حدث ندارد و قصد رفع حدث در آنها صحيح نيست . و در وضو از براى نماز مندوب و از براى مس كتابت قرآن مندوب و در تجديد

--> ( 1 ) . در حاشيه « الف » آمده است : « جدّ مدقق من - رحمه اللّه تعالى در حاشيه ارشاد مىگويد : وجوب منع صبى از مس اختصاص به وليّ ندارد . » ( منه ( ره » . ( 2 ) . الخلاف ، ج 1 ، ص 553 ، مسأله 295 ، و در آن عنوان « المراهق المميّز » آمده است .