چنانچه مشهور شده نزد اصحاب . « 1 » و آنچه متوهمى از متوهمين اين عصر « 2 » گمان كرده كه مواضع استحباب وضو بيست و دو « 3 » موضع است ، از باب نقصان بضاعت معرفت و قصور درجهء تتبع بوده است : اوّل : از براى نماز سنت ، وضو سنت است و نيت استحباب لازم است و قصد وجوب صحيح نيست ، اگر چه وضو به نيت استحباب شرط انعقاد صحت نماز مندوب است و بىطهارت ، تلبس به نماز مطلقاً مشروع نيست و منشأ استيجاب عقاب است . و در اين مقام انظار دقيقه و تحقيقات عميقه را در كتاب عيون المسائل « 4 » آورده ام . دويم « 5 » : از براى طواف مستحب ، وضو مستحب است و پيش من و اكثر محققين « 6 » اصح آن است كه شرط اصل صحت طواف مستحب نيست ، بلكه شرط كمال و رجحان است . سيم : از براى مس كتابت قرآن كه مستحب باشد ، وضو مستحب است ، يعنى نيت استحباب لازم است ، اما مشروعيت مس مشروط است به طهارت و بدون طهارت حرام است و موجب ترتّب عقاب مىشود ، چنانچه در نماز مندوب مذكور

--> ( 1 ) . اصحاب در عدد موارد استحباب وضو اختلاف دارند ، و شهيد در الفوائد المليّة آنها را 31 مورد مىداند . نگاه كنيد به الفوائد المليّة ، ص 50 . ( 2 ) . شناخته نشد . ( 3 ) . كلمه « دو » از « ج » است . ( 4 ) . « عيون المسائل » در اثنى عشر رساله چاپ گرديده است . ( 5 ) . تمام نام موارد در « ج » به عربى آمده است : ثانى ثالث . . . . ( 6 ) . الفوائد المليّة ، ص 50 .