الصلاة ، أ لا ترى أن العبد الصالح عيسى بن مريم ( ع ) قال : « وَ أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا » » « 1 » ؛ گفت وهب : حضرت امام جعفر صادق ( ع ) را سؤال كردم از افضل آنچه بندگان به وسيلهء آن تقرّب مىجويند به درگاه پروردگار خود و دوست داشته ترين آن اعمال پيش جناب الهى عزّ و جلّ . فرمود كه نمىدانم كه بعد از معرفت معارف ربوبيات هيچ چيز افضل از اين نماز ، آيا نمىبيني كه بندهء صالح عيسى بن مريم ( ع ) گفت كه : اللّه تعالى مرا وصيّت كرده است به نماز و زكات ما دام كه در قيد حيات بوده‌باشم ؟ « بعد المعرفة » دو معنى دارد : اوّل : آنكه معرفت اللّه افضل جميع حسنات است ، بعد از آن ، نماز افضل است از ساير اعمال . دوم : آنكه نماز كه بعد از معرفة اللّه و علم به معرفت اللّه و علم به معارف مبدأ و معاد بوده باشد ، افضل است از جميع طاعات و عبادات ؛ چه معرفت مبدأ و معاد شرط صحت نماز است ، چنانچه در حواشى من لا يحضره الفقيه آورده ام . « 2 » ثالث : از طريق من لا يحضره الفقيه و كافى كلينى و ساير اصول معوّل عليها « 3 » ، به طريق و اسانيد مختلفه : قال الصادق ( ع ) : « أوّل ما يحاسب به العبد على الصلاة ، فإذا قبلت منه قبل سائر عمله و إذا ردّت عليه ردّ سائر عمله » « 4 » ؛ اول آنچه محاسبهء بنده بر آن مىشود نماز

--> ( 1 ) . الكافي ، ج 3 ، ص 264 ؛ باب فضل الصلاة ، ح 1 ؛ من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 135 ، باب فضل الصلاة ، ح 634 ؛ و آيه شريفه از سورهء مريم ، آيهء 31 مىباشد . ( 2 ) . حواشى من لا يحضره الفقيه در دست نيست . ( 3 ) . معوّل عليها : يعنى اصولى كه مورد اعتماد مىباشند . ( 4 ) . من لا يحضره الفقيه ، ج 1 ، ص 134 ، باب فضل الصلاة ، ح 626 ؛ الكافي ، ج 3 ، ص 268 ؛ باب من حافظ على صلاته ، ح 4 ، ( با تفاوتى اندك ) ؛ تهذيب الأحكام ، ج 2 ، ص 239 ، ح 15 ؛ فقه الرضا ( ع ) ، ص 99 ، باب الصلوات المفروضة .