وظاهراً هركاه شخصى امام جمعى شده نماز جماعت كرده باشد اعاده آن نماز با جمعى ديكر جماعت نتواند كرد مكر در نما زخوف و آنچه جمعى به آن تصريح كرده اند از صحّت آن ، دليلى واضح ندارد . و همچنين است حكم شخصى كه اقتداء به شخصى كرده نماز جماعت به جاى آورده باشد و خواهد كه همان نماز را ثانياً به جماعت كند اما نمازى را كه به انفراد كرده باشد اعادهء آن جماعت نيكوست خواه معيد امام باشد وخواه مأموم . وظاهراً هركاه اقتدا به فعل آيد بى ضرورتى قصد انفراد كردن و بقيّه نماز را منفرداً به جاى آوردن نيكو نباشد . و به واسطه ادراك دو نماز با يك نماز امام اين معنى را به جاى نياورد . و مى بايد كه درافعال و اذكار تابع امام باشد و هيچ چيزى را پيش از وى به فعل نياورد و اكر بعضى از اذكار پيش ازامام واقع شود و قدر واجب را بعداز ذكر امام به جاى آورد ظاهراً خللى درنماز او به هم نمىرسد . واكر فراموش كرده سر ، پيش از امام ازركوع يا سجود بردارد ظاهراً عود كردن به ركوع و سجود با امام اوجه از ايستادن است و همچنين اگر پيش از امام ركوع يا سجود نسياناً كند سر برداشتن و با امام عود كردن ظاهراً اوجه است اگر چه احوط درصورتين اعاده نماز است . و اكر متعمّداً سرپيش از امام از ركوع يا از سجود بردارد جمعى چنين ذكر كرده اند كه صبر مىكند تا امام سر بردارد و به متابعت امام عود به ركوع و سجود نمىكند و نمازش صحيح است نظر به روايت مطلقه كه متضمّن آن است كه چون مقتدى پيش از امام سر از ركوع بردارد عود نمىكند و دراين دغدغهء تمام هست و بطلان نماز او خالى از قوّتى نيست . ونحو اين است پيش از امام متعمداً ركوع يا سجود كردن .