نسخه خطى بعد از حمد و ستايش پروردكارى كه اقبال بالكليّه به وى موجب خلاصى از آلام است و اشتغال نفس به طاعتش سبب رهايى از دنياست وصلات برمبيّن طاعات و رابط سالكان به يزدان يعنى پيغمبر آخر الزمان و ائمهء هدى يعنى متمّمان اين تبيان - عليهم الصلاة و السلام . چنين كويد أقلّ عباد اللّه و أحوجهم إلى رحمة اللّه الغنيّ عبداللّه بن حُسين الشّوشتري كه : اين رساله اى است در بيان عبادات و افعال نماز و توابع آن از بعضى واجبات ديكر كه اين كمينه اعتقاد جازم به وجوب آن دارد يا آن را انسب يا اقوى يا احوط مىداند و اكربالعرض كلام منساق به نفى وجوب امورى ديكر كردد آن را بيرون از غرض نمىداند و آن مشتمل بر مقدمه و چند باب است . . . . باب چهارم - دراحكام بقيّهء نمازها كه همه روزه واجب نيستند و آن مشتمل بر چند ركن است : ركن اوّل درنماز جمعه كه عوض ظهر در روز جمعه واجب شده و در وجوب آن در زمان غيبت خلاف است و اقوى درنظر اين بنده آن است كه واجب متعيّن باشد همچنانچه جمعى به آن تصريح كرده اند نه مخيّر . و دعوى اجماع برعدم تعيّن مسموع نيست و كمان اين است كه منشأ اين دعوى اشتباهى است كه از فهميدن عبارت خلاف شيخ طوسى - عليه الرحمه - و نحو آن واقع شده و كلام شيخ بعد ملاحظهء سابق و لاحقش به منزلهء تصريح است به آنچه ماذكر كرديم چنانچه بعضى به آن نيز تنبيه كرده اند . و احوط آن است كه بعد از ايقاع جمعهء حاضر ، چهار ركعتى مردّد ميان ظهر و نافله به جاى آورد و مسافر اكر به نماز جمعه حاضر شود و دو ركعتى مردّد به نحو مذكور