در حالتى كه تقاضا داشته باشيد متقرّب شويد « فى ارتفاع درجة عنده » و درجه و مقامتان بالا رود و منزلت بيشترى پيش خدا پيدا كنيد « او غفران سيّئة احصتها كتبه و حفظها رسله » يا اين كه خدا گناهانتان را كه در نامه هاى اعمالتان جمع شده است و فرشتگان او آن گناهان را ثبت نموده اند ببخشد . « لَكَانَ قَلِيلاً فِيَما اَرْجُولَكُمْ مِنْ ثَوَابِهِ ، وَاَخَافُ عَلَيْكُمْ مِنْ عِقَابِهِ » ( همه اينها در مقابل آن ثوابى كه من براى شما اميد دارم و عذابى كه از آن براى شما مىترسم به طور قطع كم است . ) جمله « لكان . . . » جواب آن شرطها و اگرهاست . خلاصه كلام اين كه : به خدا سوگند اگر مانند شترى كه بچه خود را گم كرده ناله كنيد ، و مانند كبوتر غمناك ناله بزنيد ، و اگر مانند راهبان و تاركان دنيا ناله كنيد و در راه خدا از مال و فرزندان خود بگذريد ، اينها همه در برابر آن پاداشى كه من اميد دارم در قيامت خدا به شما بدهد ، و در مقابل آن عذابى كه اميد دارم خدا از شما رفع كند كم است ! اگر اميد داريد خداوند ثواب زياد به شما بدهد ، گناهان زيادى را از شما بيامرزد ، اگر دوست داريد در قيامت با انبياء و اولياى خدا محشور باشيد و از بندگان متقرّب خدا باشيد ، به يك نماز دست و پا شكسته و چند ريال صدقه قانع نباشيد ، هرچه بيشتر عبادت كنيد باز هم فكر كنيد كم عبادت كرده ايد . تناسب اعمال ما با نعمت هاى الهى « وَاللهِ لَوِ انْمَاثَتْ قُلُوبُكُمُ انْمِيَاثاً ، وَسَالَتْ عُيُونُكُمْ مِنْ رَغْبَة اِلَيْهِ ، اَوْ رَهْبَة مِنْهُ دَماً ، ثُمَّ عُمِّرْتُمْ فِى الدُّنْيَا ، مَا الدُّنْيَا بَاقِيَةٌ » ( و به خدا قسم اگر دلهاى شما براى شوق به حق تعالى يا از ترس آب شود ، و از چشمهايتان خون جارى گردد ، و بدين منوال تا دنيا باقى است عمر نماييد )