بسم الله الرحمن الرحيم ادامه خطبه 89 « وَمَا اَنْتُمُ الْيَوْمَ مِنْ يَوْم كُنْتُمْ فِى اَصْلابِهِمْ بِبَعِيد ، وَاللهِ مَا اَسْمَعَهُمُ الرَّسُولُ شَيْئاً اِلاَّ وَهَا اَنَا ذَاالْيَوْمَ مُسْمِعُكمُوهُ ، وَمَا اَسْما عُكُمُ الْيَوْمَ بِدُونِ اَسْماعِهِمْ بِالاَْمْسِ ، وَلاَ شُقَّتْ لَهُمُ الاَْبْصَارُ ، وَلاَ جُعِلَتْ لَهُمُ الاَْفْئِدَةُ فِي ذَلِكَ الاَْوَانِ ، اِلاَّ وَقَدْ اُعْطِيتُمْ مِثْلَهَا فِي هَذَا الزَّمَانِ . وَاللهِ مَا بَصُرْتُمْ بَعْدَهُمْ شَيْئاً جَهِلُوهُ ، وَلاَ اُصْفِيتُمْ بِهِ وَحُرِمُوهُ ، وَلَقَدْ نَزَلَتْ بِكُمُ الْبَلِيَّةُ جَائِلا خِطَامُهَا ، رِخْواً بِطَانُهَا ، فَلاَ يَغُرَّنَّكُمْ مَا اَصْبَحَ فِيهِ اَهْلُ الْغُرُورِ ، فَاِنَّمَا هُوَ ظِلٌّ مَمْدُودٌ ، اِلَى اَجَل مَعْدُود » موضوع بحث درسهايى از نهج البلاغه ، خطبه هشتاد و نهم از نهج البلاغه عبده بود ; سخن در اين خطبه به اينجا رسيد كه حضرت امير ( عليه السلام ) پس از بيان فجايعى از دوران جاهليت ، مردم را به عبرت گرفتن از آنها و اعمال و رفتار و كردار آنها توصيه فرمودند ، سخن آخرِ درس قبل اين بود كه فرمود : « و لعمرى ما تقادمت بكم و لا بهم العهود » به جان خودم سوگند كه بين زمان شما و زمان پدران و برادران شما زمان زيادى فاصله نشده « و لا خلت فيما بينكم و بينهم الاحقاب والقرون » و چنين نيست كه ميان زمانى كه شما در آن زندگى مىكنيد با زمان آنها صدها سال فاصله