سفارش به تقواى الهى « اُوصِيكُمْ عِبَادَاللهِ بِتَقْوَى اللهِ الَّذِى ضَرَبَ الاَْمْثَالَ ، وَوَقَّتَ لَكُمُ الاْجَالَ ، وَاَلْبَسَكُمُ الرِّيَاشَ ، وَاَرْفَغَ لَكُمُ الْمَعَاشَ ، وَاَحَاطَكُمْ بِالاِْحْصَاءِ » ( اى بندگان خدا شما را سفارش به تقوى و ترس از خدا مىكنم ، خدايى كه براى شما مثلها زده ، و اجل شما را معلوم كرده ، و به شما لباس زيبا پوشانده ، و در معيشت شما توسعه داده ، و به شما احاطه دارد . ) « اوصيكم » از مادّه « وصيّت » است و در موارد مختلف تذكّر داده ايم كه وصيّت به معناى مطلق سفارش است و منحصر به وصيّت براى بعد از مرگ نيست ، گرچه وصيّت براى بعد از مرگ هم يك نوع سفارش است . باز تقوى را هم به مناسبتهاى مختلف معنا كرده ايم ، « تقوى » از مادّه « وقاية » به معناى تحفّظ است . فرموده اند : اى بندگان خدا شما را به خويشتن دارى از معاصى و گناهان سفارش مىكنم ، يعنى توصيه مىكنم كه گرد معاصى نگرديد و گناهان را مرتكب نشويد . « الّذى ضرب لكم الامثال » ، اين جمله در نسخه عبده « لكم » ندارد ولى در نسخه فيض الاسلام و بعضى نسخه هاى ديگر « لكم » هم ذكر شده است ; به هرحال چه « لكم » را ذكر كنند يا نه معنا معلوم است و تمام اين جمله صفت است براى « الله » كه در جمله قبل بود ; يعنى سفارش مىكنم شما را به تقواى خدايى كه « ضرب لكم الامثال » براى شما انواع مثالها را آورده است ; مثالهاى مختلفى كه در قرآن آمده همه براى هدايت بشر است ، مقصود از مثالها همان داستانهاى قرآنى است ، گاهى داستان پسران حضرت آدم ( هابيل و قابيل ) را ذكر كرده ، گاهى داستان حضرت موسى و فرعون ، حضرت ابراهيم و بت پرستان ، و . . . همه براى عبرت و پند و اندرز است . « و وقّت لكم الآجال » اين جمله عطف به « ضرب » است و صله ديگر براى