تأمين كنند . اگر خداوند نصيب مردان را دو برابر زنان قرار داده ، ولى كلّيه مخارج زندگى زن و فرزندان را به عهده مرد قرار داده است . مجموع ثروت معمولاً از نسلى به نسل بعد منتقل مىگردد ، و اولاد محصول مردان و زنان با هم مىباشند ; پس از نظر مالكيت 32 ثروت به مردان منتقل و 31 به زنان منتقل مىشود ، ولى از نظر مصرف 32 به مصرف زنان و سهم آنان از اولاد مىرسد و 31 به مصرف مردان و سهم آنان از اولاد مىرسد ، چون زندگى اساسى زنان را مردان تأمين مىكنند . « فَاتَّقُوا شِرَارَ النِّسَاءِ وَكُونُوا مِنْ خِيَارِهِنَّ عَلَى حَذَر ، وَلاَتُطِيعُوهُنَّ فِى الْمَعْرُوفِ حَتَّى لاَيَطْمَعْنَ فِى الْمُنْكَرِ » ( پس از زنان بد پرهيز كنيد و از خوبان آنان نيز بر احتياط باشيد ، و در كردار پسنديده از آنها پيروى نكنيد تا در كردار منكر در شما طمع نكنند . ) اينجا مىخواهند نتيجه گيرى كنند ، مىفرمايند : از زنان بد خودتان را حفظ كنيد ، يعنى آراء آنان را محور زندگى قرار ندهيد ; « و كونوا من خيارهنّ على حذر » و اگر زنانِ خوب بودند با آنان با احتياط عمل كنيد . « و لاتطيعوهنّ فى المعروف » ، اگر يكى دو تا كار خوب ، مشورت خوب ، رفتار خوب و سخن خوب داشتند خود را مطيع آنان نشان ندهيد ، زيرا اگر در چند كار خوب از آنان اطاعت و پيروى كرديد در شما طمع پيدا مىكنند و در امور منكر هم از شما توقّع پيروى دارند « حتّى لايطمعن فى المنكر » تا اين كه نسبت به كردار منكر در شما طمع نكنند و تقاضاى انجام كار زشت از شما ننمايند . منظور اين است كه در نظام اجتماعى و سياسى محور و كارفرما زنان نباشند چون ممكن است آراء آنان صد در صد بر اساس عقل و تدبير نباشد و اخلاق و احساسات زنانگى نيز دخالت داشته باشند ; و بزرگترين گواه بر اين معنى عمل عايشه است با آن همه موقعيت و سابقه شناخت او نسبت به اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) .