در اكثر نسخه ها حتّى مصادر نهج البلاغه را كه من ديدم « لغدر بسبته » است - بدون تشديد - و اين كلمه غلط است ; براى اين كه « سَبْت » به معناى شنبه است ، ولى با تشديد به معناى ماتحت است ; يعنى اگر او با دست بيعت كند با ماتحت خود خيانت مىكند . در اين كه حضرت در اين عبارت كلمه « سبّته » را به كار برده اند دو وجه براى آن ذكر كرده اند : يكى اين كه چون ماتحت مخفى است ، حضرت خواسته بفهماند اگر او با دست كه ظاهر است بيعت كند ولى در خفا اين بيعت را ترك نموده و كارشكنى مىكند ; وجه دوّم كه ابن ابى الحديد گفته اين است كه حضرت خواسته بگويد او حالا اينجا بيعت مىكند ولى مىرود و بعداً يك بادى در مىكند و خلاف آن را عمل مىكند ، و اين در عرب معمول بوده ، وقتى ناچار مىشدند قول مىدادند بعداً بادى در مىكردند و زير قولشان مىزدند . ( 1 ) بعد از اين حضرت اشاره به يك خبر غيبى نموده و مىفرمايند : پيش گويى امام ( عليه السلام ) درباره حكومت مروان و فرزندان او « اَمَا اِنَّ لَهُ اِمْرَةً كَلَعْقَةِ الْكَلْبِ اَنْفَهُ ، وَهُوَ اَبُو الاَْكْبُشِ الاَْرْبَعَةِ ، وَسَتَلْقَى الاُْمَّةُ مِنْهُ وَمِنْ وَلَدِهِ يَوْماً اَحْمَرَ ! » ( آگاه باشيد كه مروان را امارت و حكومتى خواهد بود چون ليسيدن سگ بينى خود را ، و او پدر چهار قوچ است ، و زود باشد كه مردم از مروان و فرزندان او روزِ سرخ را دريابند . ) « امرة » به معناى امارت و حكومت است . « لعقة » به معناى ليسيدن است . فرموده اند : آگاه باشيد كه براى مروان بعد از يزيد بن معاويه امارت و حكومتى است كه زمان آن بسيار كوتاه است . كوتاهى مدت حكومت مروان را حضرت امير ( عليه السلام )

--> 1 - شرح ابن ابى الحديد ، ج 6 ، ص 147