عربها به ساحل رودخانه و دريا به اين جهت كه چسبيده به دريا و رودخانه هستند « مِلطاط » مى گويند . « امرتهم بلزوم هذا الملطاط » يعنى به آنها دستور دادم در ساحل اين شطّ فرات باشند . خلاصه كلام حضرت در اين عبارت اين است كه چون براى هر لشگرى يك مقدّمة الجيشى را مى فرستاده اند تا كارهاى مقدّماتى لازمى را از قبيل شناسايى موقعيّت محلّ ، شناسايى موقعيّت دشمن ، برآورد تعداد لشگر دشمن و . . . انجام دهند ، حضرت به آنها فرموده اند ملازم ساحل اين شطّ باشيد تا مجدداً دستور ديگرى به شما بدهم . « وَقَدْ اَرَدْتُ أَنْ اَقْطَعَ هَذِهِ النُّطْفَةَ اِلَى شِرْذِمَة مِنْكُمْ مُوطِنِينَ اَكْنَافَ دَجْلَةَ فَاُنْهِضَهُمْ مَعَكُمْ اِلَى عَدُوِّكُمْ ، وَاَجْعَلَهُمْ مِنْ أَمْدَادِ الْقُوَّةِ لَكُمْ » ( و مصلحت را در اين ديدم كه از اين آب عبور كرده نزد عدّه اى از شما بروم كه در اطراف دجله ساكن هستند ، ايشان را تجهيز كرده به جنگ با دشمن شما بياورم و آنها را براى شما كمك قرار دهم . ) « نُطفة » در اصل به آب صاف و خالص گفته مىشود ، و مقصود حضرت از « هذه النّطفة » شطّ فرات است . در بيان علّت تغيير مسير فرموده اند : من اراده كردم از اين شطّ فرات عبور كنم و به يك جمعيّتى از شما كه اطراف دجله ساكن هستند برخورد كنم ; « فانهضهم معكم الى عدوّكم » تا آنها را همراه شما در مقابله با دشمنان برانگيزم ، « و اجعلهم من امداد القوّة لكم » و آنها را كمك نيروى شما قرار دهم ; يعنى هدف من از تغيير مسير اين است كه از نيروى عشاير مسلمانِ نيرومند كه در اطراف دجله هستند براى شما استفاده كنم و آنها را براى مقابله با دشمنِ شما بسيج نمايم . جمجمه انوشيروان مرحوم حاج ميرزا حبيب الله خوئى در شرح خود به نقل از بحارالانوار از