امّا دسته سوّم : « وَمِنْهُمْ مَنْ يَطْلُبُ الدُّنْيَا بِعَمَلِ الآخِرَةِ ، وَلاَيَطْلُبُ الآخِرَةَ بِعَمَلِ الدُّنْيَا ، قَدْ طَأمَنَ مِنْ شَخْصِهِ ، وَقَارَبَ مِن خَطْوِهِ ، وَشَمَّرَ مِنْ ثَوْبِهِ ، وَزَخْرَفَ مِنْ نَفْسِهِ لِلْأَمَانَةِ ، وَاتَّخَذَ سَتْرَاللَّهِ ذَرِيعَةً إلَى الْمَعْصِيَةِ » ( و از آنها كسى است كه طلب مىكند دنيا را به واسطه عمل آخرت ، و طلب نمى كند آخرت را به عمل دنيا ، خودش را كوچك و متواضع نشان مىدهد ، آرام آرام قدم برمى دارد - خودش را باوقار نشان مىدهد - دامانش را بالا مى زند - تا به نجاست آلوده نشود و بگويند آدم خوبى است - خودش را به اعمال آخرتى زينت مىدهد تا خودش را امين مردم نشان بدهد ، و پرده پوشى خدا را وسيله اى قرار داده براى اين كه معصيت خدا كند . ) خلاصه دسته سوّم كسانى هستند كه عمل آخرت را انجام مى دهند ; يعنى نماز مى خوانند و روزه مى گيرند و اعمال واجب و مستحب را انجام مى دهند ، اما براى اين كه در نظر مردم خوب جلوه كنند ، در صورتى كه مى توانند با اعمال دنيايى هم مثل كار كردن و كشاورزى كردن آخرت را طلب كنند . انسان اگر قصدش خدا باشد مىتواند با اعمال دنيايى هم به خداوند تقرّب پيدا كند ; راوى مى گويد : امام باقر ( عليه السلام ) را ديدم كه در هواى گرم روى زمين كار مىكند و بيل مى زند ، گفتم بروم و اين پيرمرد را نصيحت كنم ، به او عرض كردم : پيرمردى از پيرمردهاى قريش در اين سن و در هواى گرم طالب دنيا هستى ، اگر در اين حال اجلت برسد جواب خدا را چه مى گويى ؟ حضرت فرمود : اگر اجل من در اين حال برسد در حالى است كه من در عبادت خدا هستم . ( 1 ) پس دسته سوّم كسانى هستند كه ظاهرى آراسته دارند اما باطنشان خراب است ، و خداوند هم در اين دنيا باطن آنها را مى پوشاند ; و اگر خداوند متعال باطن ما را

--> 1 - وسائل الشيعة ، ج 12 ، ص 10 ، باب استحباب طلب الرزق ، حديث 1