آدمى كه در آرزوهايش گرفتار شود و به فكر آخرت نباشد ، مرگ كه بيايد اوّل بدبختى و گرفتارى اوست . « أَلاَ فَاعْمَلُوا فِى الرَّغْبَةِ كَمَا تَعْمَلُونَ فِى الرَّهْبَةِ » ( آگاه باشيد ، كار كنيد براى آخرتتان در وقت خوشى همان گونه كه در حال ترس و بدبختى كار مى كنيد . ) طبيعت انسان اين گونه است كه وقتى خوش است و در زندگى مشكلى ندارد به فكر مرگ و قيامت و خدا نيست ، اما وقتى دچار مشكل و گرفتارى و بيمارى و امثال آن مىشود خالصانه خدا را مى خواند و به فكر اعمال خير مى افتد . در اينجا حضرت مى فرمايد : در وقت خوشى همان گونه عمل كن كه در وقت ترس و گرفتارى و بدبختى عمل مى كنى ; خداوند در قرآن مى فرمايد : ( و اذا أنعمنا على الانسان أعرض و نَآ بجانبه و اذا مسّه الشّرّ فذو دعاء عريض ) ( 1 ) وقتى بر انسان انعام مى كنيم اعراض مىكند و پهلويش را دور مىكند - به ما پشت مىكند - و وقتى شرّى به او مى رسد به طور مستمرّ بسيار دعا مىكند . مسلمان واقعى كسى است كه در هيچ موقعيتى از ياد خدا و از ياد مرگ و قبر و قيامت غافل نشود ، خواه در حالت خوشى و خواه در حالت سختى و فقر و بيمارى . چند هشدار و رهنمود « أَلاَ وَإنِّي لَمْ أرَ كَالْجَنَّةِ نَامَ طَالِبُهَا ، وَلاَ كَالنَّارِ نَامَ هَارِبُهَا » ( آگاه باشيد ، من نديدم مثل بهشت چيزى را كه طالب آن خواب باشد ، و نه چون آتش جهنّم كه ترسنده از آن خواب باشد . ) طبع بشر اين گونه است كه اگر در موردى احتمال خطر بدهد از آن دورى مىكند ، مثلا اگر بشنود در فلان راه دزد است ، خطر است ، از آن راه نمى رود ،

--> 1 - سوره فصّلت ، آيه 51