توصيه مى كنم كه تا مى توانيد از موقعيت و مال خودتان به نفع اسلام و ملّت استفاده كنيد ، ببينيد كمبود مردم در چيست ، اگر به مدرسه يا بيمارستان يا دانشگاه و هر چيز ديگر احتياج دارند كمك كنيد ، امروز كشور اسلامى ايران به سرمايه هايى نياز دارد كه از شرّ ابرقدرتهاى شرق و غرب نجات پيدا كند ، از مال و ثروت خود به نفع ملّت استفاده كنيد ، كه بهره واقعى از مال دنيا در همين است . خداوند در قرآن خطاب به قارون مى فرمايد : ( و لا تنس نصيبك من الدّنيا ) ( 1 ) بهره خودت را از دنيا فراموش مكن ; خداوند نمى خواهد بفرمايد در خوراك و پوشاك از مال خود استفاده كند ، او اين كار را مى كرد ، بلكه مى خواهد بفرمايد : بهره تو همان چيزى است كه براى آخرت مى فرستى . برگ سبزى به گور خويش فرست * كس نيارد ز پس تو پيش فرست خداوند مى فرمايد : ( و ما تقدّموا لانفسكم من خير تجدوه عند الله ) ( 2 ) آنچه را پيش مى فرستيد براى خودتان از خيرات آن را در نزد خدا مى يابيد . هرچه مالت را به مصرف مدرسه و بيمارستان و بر طرف كردن كمبودهاى جامعه برسانى براى تو مى ماند ، اگر كمك كردى و پسر و دختر نيازمندى را زن و شوهر دادى اينها براى تو مى ماند ; امّا اگر ثروت را روى هم انباشتى و از دنيا رفتى ، در قيامت گرفتارى آن را دارى و ديگران بهره آن را برده اند . اگر انسان مال دنيا نداشته باشد نبايد ناراحت باشد ; در روايت است در ارتباط با فقر و غنا پيش حضرت امام صادق ( عليه السلام ) صحبت شد ، حضرت فرمود : مَثَل شخص فقير - به شرطى كه ايمانش را نفروشد - و غنى ، مثل دو كشتى است كه يكى از آن دو كشتى خالى و كشتى ديگر پر از اجناس تجارتى باشد ، وقتى به گمرك مى رسند آن كشتى كه پر است معطّلى بسيار دارد تا اجناس آن مورد بررسى قرار گيرد و

--> 1 - سوره قصص ، آيه 77 2 - سوره بقره ، آيه 110