بسم الله الرحمن الرحيم « وَرَجُلٌ قَمَشَ جَهْلاً ، موضِعٌ فِى جُهَّالِ اْلأُمَّةِ ، عَاد فِى أَغْبَاشِ الْفِتْنَةِ ، عَم بِمَا فِى عَِقْدِ الْهُدْنَةِ ، قَدْ سَمّاهُ أَشْبَاهُ النَّاسِ عَالِماً وَلَيْسَ بِهِ ، بَكَّرَ فَاسْتَكْثَرَ مِنْ جَمْعِ مَا قَلَّ مِنْهُ خَيْرٌ مِمَّا كَثُرَ ، حَتَّى إِذَا ارْتَوَى مِنْ آجِن ، وَاكْتَنَزَ مِنْ غَيْرِ طَائِل » بحث در مورد خطبه هفدهم بود . حضرت فرمودند : مبغوضترين خلايق نزد خدا دو دسته اند ، دسته اوّل كه در جلسه گذشته مورد بحث قرار گرفت كسانى بودند كه فكر و ايده غلط به مردم مى دادند و از جمله اهل افتاء و گويندگان بدون استناد به منبع صحيح . و دسته دوّم قضات نااهل مى باشند كه در اين جلسه مورد بحث قرار مى گيرد . ويژگى هاى دوّمين گروه از مبغوضترين مردم اينها كسانى هستند كه بر خلاف حق قضاوت و حكم مى كنند . معلوم مىشود در زمان حضرت على ( عليه السلام ) هم كسانى بوده اند كه بدون اين كه به كانون علم پيغمبر ( صلى الله عليه وآله و سلم ) مراجعه كنند بر اساس آراى خود و قياس و استحسان قضاوت مى كرده اند .