محمد بن أحمد المقدسي ( المشاري ) ( مترجم : علينقي منزوي )

66

أحسن التقاسيم في معرفة الأقاليم ( فارسي )

برخى گويند : سنگ موسى ( قرآن 2 : 60 در شيروانست ودرياى أو ( قرآن 2 : 50 درياچهء خزر است وقريه‌اش ( قرآن 18 : 77 ) با جروان است وموسى جوان را ( قرآن 28 : 15 ) در قريهء خزران كشته است . گروهى گويند : سد يأجوج ومأجوج « 1 » ( قرآن 18 : 94 ) در پشت اندلس است وبرخى گويند در راه خزران است ويأجوج ومأجوج خود قوم خزر باشند . از أبو على حسن بن أبو بكر بنا « 2 » شنيدم كه مىگفت قبر يوسف دكه‌اى بود كه مىگفتند گور برخى از أسباط بوده است . تا آنكه كسى از خراسان بدانجا آمده گفت : من خوابنما شده‌ام كه : بيايم به بيت المقدس وبه مردم بگويم كه : آن دكه گور يوسف صديق است ! پس سلطان به پدر من دستور تحقيق داد ، پس من نيز با وى بيرون شدم وكارگران به كندن آغازيدند تا به چوب عجل « 3 » رسيدند كه خورده وپوك شده بود ، ومن مدتها تكه‌هاى آن را به دست پير زنان مىديدم كه براي شفاى رمد مىبردند * .

--> ( 1 ) ن . ك : چ ع : 362 . ( 2 ) خاندان بنّا خويشان مادرى مؤلف مقدسي كتابند چ ع : 357 ، 367 . ( 3 ) متن : خشب العجلة است . شايد مقصود چوبى باشد كه سامرى مرد افسانه‌اى يهود ، گوسالهء خود را با آن ساخته بود ، وسبب تبرّك وشفاجوئى پير زنان ارتباط با خاك پاى جبرئيل داشته باشد كه سامرى در آن ريخته بود . قرآن 20 : 96 .