ايذج « 1 » : مهم‌ترين شهرستانهاى خوره است وسلطانش بر پاى خود ايستاده مانند « أسد آباد » در كوهستان است وبرف بسيار دارد كه به اهواز وپيرامنش برده مىشود . از چشمه در سليمان دره مىآشامند . كشت‌زارشان بارانى ( ديمى ) است وآبى ديگر نيز دارند . خربوزه ومحصول ديگر هم در آنجا هست . شهر در گودى جا دارد . كوزوك : نيز كوهستانى است . انگورش هميشگى است ، بنفشه وريحان بسيار دارد وخوبست . غروه : چنانكه در آباديها گفتم « 2 » ، نامبردار است . لاذ : نيز كوهستانى است . همهء شهرهاى اين خوره در اين سمت مىباشد ، وآن سو همه بيابانست . كلياتى دربارهء اين سرزمين سرزمين گرمسير است . آبش معتدل است مگر در جنديشاپور كه با همه خوبى خشن مىباشد هواي شوش خوب نيست . هر چه به دجلهء بغداد نزديك‌تر باشد بهتر است . نخلستان بسيار دارد ، نه كوه بلند دارد ونه شن رونده ، مگر ميان « بذان » و « نهرتيرى » . برف نمىبارد وآب يخ نمىزند مگر در پيرامن رامهرمز . نهرها در بيشتر منطقه

--> ( 1 ) ياقوت آن را زلزله‌خيز شمرده گويد : آتشكده‌اش تا روزگار هارون رشيد روشن مانده بود . واشارتى به اختلاف سال شمسي ايشان دارد . ( 2 ) ص 52 ، 407