آبخاز « 1 » ، قبله ، شكّى ، ملاذگرد ، تبلا مىباشد . ارمينيه : خوره‌اى معتبر است كه ارمينى پسر كنظر پسر يافث بن نوح آن را پايه نهاد . ستور « 2 » وزلالى خوب از آن صادر مىشود ، ويژگىهاى ديگر نيز دارد . قصبهء آن « دبيل » است . از شهرهايش « بدليس » ، « خلاط » ، « ارجيش » ، « برگرى » ، « خوىّ » ، « سلماس » ، « ارميه » ، « داخرقان » « 3 » ، « مراغه » ، « اهر » ، « مرند » ، « سنجان » ، « قاليقا » ، « قندريه » « قلعهء يونس » ، « نورين » « 4 » هستند . * آذربايجان : خوره‌ايست كه آذرپاد پسر بيوراسپ پسر اسود پسر سام پسر نوح آن را پىريزى كرد . قصبهء آن كه مركز اين سرزمين نيز هست « أردبيل » است . كوهى در آنجا است كه يكصد وچهل فرسنگ ، همگى دية وكشتزار است . گويند هفتاد زبان در آنست وخيرات أردبيل از آنجاست . بيشتر خانه‌ها را زير زمين ساخته‌اند . از شهرهايش « رسبه » ، « تبريز » ، « جابروان » ، « خونج » ، « ميانج » ، « سراة » ، « بروى » ، « ورثان » ، « موقان » ، « ميمد » ( ميمند ) ، « برزند » . اگر كسى بگويد : « بدليس » از « اقور » است ، زيرا كه زير فرمان

--> ( 1 ) ( استخرى ع 287 : 3 پ 158 : 4 ياقوت 1 : 78 ) در متن مقدسي در اينجا وص 73 وچ ع 381 : ابخان با نون آمده است . ( 2 ) متن : ترتفع الستور والزالى الرفيعة . . . ( 3 ) استخرى ع 181 : 13 پ : دير خرقان پ 156 : 1 ( 4 ) شايد نودژ ( ياقوت 4 : 822 ) .