محمد بن أحمد المقدسي ( المشاري ) ( مترجم : علينقي منزوي )

266

أحسن التقاسيم في معرفة الأقاليم ( فارسي )

شدن به ارض مقدس وبويژه شهر ياد شده أريحا . وبنا بر تفسير شما ( مؤلّف كتاب ) تنها يك چيز را مىرساند وآن داخل شدن در ارض مقدس باشد . من در پاسخ گويم : در آنجا كه خدا مىگويد : « ما خاور وباختر آن سرزمين مبارك را به قومي بخشوديم كه سست پنداشته شده بودند « 1 » » همهء كوه ودشت فلسطين را به ايشان بخشوده است . وآنجا كه مىگويد : « گروهى ستمگر در آنجايند » برخى از نواحي فلسطين ( أريحا ) را خواسته است . پاسخ ديگر جغرافيائى است ، وآن اينست كه ايشان مأمور بودند كه به قدس درآيند وستمگران در أريحا بودند كه در درهء ميان كوه ودرياچه است ، وچون نمىتوان گفت كه به ايشان فرمان دريانوردى داده شده ، پس راهى جز اين نيست كه از كوهستان بدانجا روند ، وهمين كار را نيز كردند ، ايشان از زير بلقا از نهر أردن گذشته به أريحا درآمدند . با اين همه يكى از دو چيز گردن گير اين اعتراض كننده مىباشد : يا بگويد : بني إسرائيل مأمور داخل شدن به كوهستان قدس نبودند ، ويا آنكه بگويد : كوهستان إيليا * وبلقا از ارض مقدس بشمار نمىروند ، وبا كسى كه يكى از اين دو را بگويد سخن نگفتن بهتر باشد . هنگامى كه من راه پاسخ گوئى را بر فقيه أبو ذر تنگ كردم أو گفت : تو ( مؤلّف ) به بيت المقدس نرفته‌اى ! اگر رفته بودى مىدانستى كه آنجا دشت است

--> ( 1 ) قرآن ، أعراف 7 : 137 : وأورثنا القوم الذين كانوا يُستضعَفون ، مشارق الأرض ومغاربها التي باركنا فيها .