الشيخ البهائي العاملي

254

الكشكول

آن را بر خوان به نواى حزين * وز قمهء « 1 » عرش بشنو تحسين يا رب بكرامت أهل صفا * بهدايت پيش روان وفا كين نامهء نامي نيك اثر * كاورده ز عالم قدس خبر پيوسته خجسته پيامش كن * مقبول خواص وعوامش كن خاقاني جدلي فلسفي است خاقاني * تا بفلسي نگيرى احكامش فلسفه در جدل كند پنهان * وانگهى فقه برنهد نامش مس بدعت بزر بيالايد * بس فروشد بمردم خامش دام دم افكند مشعبدوار * پس بپوشد بخار وخس دامش علم دين پيش آورد وانكه * كفر باشد سخن بفرجامش كار أو وتو همچو وقت « 2 » طهور * كار طفلست وكار حجامش شكرش در دهان نيد وانگه * ببرد پارهء ز اندامش پيامى جمعند ز سفلگان بعالم مشتى * عاقل ننهد بحرفشان انگشتى خالي شده دير ز كعبه از مردم أهل * در آن نه خليلي نه درين زردشتى القاضي المهذب وترى المجرة « 3 » والنجوم كأنما * تسقى الرياض بجدول ملآن لو لم يكن نهرا لما غاصت به * أبدا نجوم الحوت والسرطان

--> ( 1 ) قمه بضم أول وفتح ثاني بمعناى ميان سر باشد وبعربي فرق گويند . ( 2 ) وقت طهور : ختنه كردن . ( 3 ) المجرة : نجوم كثيرة لا تدرك بمجرد البصر وانما ينتشر ضوأها فيرى كأنه بقعة بيضاء ، ويقال لها بالفارسية « كهكشان يا كاهكشان » والمراد ان المجرة كالنهر الجاري وهكذا النجوم ، فكأنها بلمعانها واطرادها تسقي خيمة السماء .