أبي المعالي القونوي
134
المراسلات
والماعاتى كه در عقب بعض مسائل ياد كرده مىآيد « 1 » مقصود اين ضعيف معلوم گردد « 2 » ، إن شاء اللّه . واگر مزيد بيانى در آن ياد فرمايند آن خود از مقام « إتمام المعروف خير من ابتدائه » باشد - نفع اللّه به . واما حديث سؤالي كه بر بعض مواضع از رساله « تحفة الشكور » ايراد فرمودند واين ضعيف را بدان مشرف كردند ، اگر چه داعى را « 3 » از فرستادن اين « 4 » رساله خبر نبود تا رسيدن مشرّفهء متضمن آن سوال وجواب از أصل قضية تفحص رفت ، برادر عزيز سيد الفضلاء « 5 » تاج الدين كاشى - أكرمه اللّه - اين رساله را « 6 » در مقابلهء التماس كه * از دوستى از دوستان أو رسيد بوى « 7 » فرستاد وحالا اگر چه « 8 » من حيث الأدب اقتصار بر فوائد مولانا اوليتر است لكن مع هذا بنيّت شرح حال بر « 9 » سبيل موافقت واقتداء كلمهء چند بخدمت معروض كرد « 10 » تا مقصود از انشاء آن رسالت معلوم شود ، اگر چه بيشتر آن نوع در نامه « 11 » از جهت اين ضعيف مفضى است « 12 » بتطويل « 13 » ، لكن « 14 » چون سؤال در نامه ياد فرموديد
--> ( 1 ) شود حح . ( 2 ) مىگردد حح . ( 3 ) - حح . ( 4 ) آن حح . ( 5 ) سيد الفضلاء : - حح . ( 6 ) اين . . . را : آنرا حح . ( 7 ) كه . . . بوى : دوستى حح . ( 8 ) حالا اگر چه : حالرا حح . ( 9 ) وبر حح . ( 10 ) معروض كرد : عرض داشت حح . ( 11 ) نوع در نامه : در نوع نامه حح . ( 12 ) مىشود حح . ( 13 ) بتصديع حح . ( 14 ) اما حح .