نيز مواجه مىشويم ، ولى كتاب الهى گوياى يكسانى آنها با لوح محفوظ است ، در آيات الهى چنين آمده است : إِنَّا جَعَلْناهُ قُرْآناً عَرَبِيًّا لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ ، وَإِنَّهُ فِي أُمِّ الْكِتابِ لَدَيْنا لَعَلِيٌّ حَكِيمٌ « 1 » . إِنَّهُ لَقُرْآنٌ كَرِيمٌ فِي كِتابٍ مَكْنُونٍ . « 2 » بَلْ هُوَ قُرْآنٌ مَجِيدٌ فِي لَوْحٍ مَحْفُوظٍ . « 3 » « 4 » پس أساس صحبت ما در دو كتاب فوق است . گروهى از صاحبان درايت در بررسى بداء ، وقوع بداء را در لوح محو واثبات دانسته‌اند ولى پاره‌اى از أدله نافى اين تحليل است . چه اين كه وقوع بداء يا مختصّ به غير نبي أعظم وأولياء محمديين است ويا در تمام انسانها وافراد مذكور جارى است ، فرض أول منافى پاره‌اى از مأثورات « 5 » ودرايات است ؛ لذا فرض دوم مسلم است ، حال آنكه فرض ثبوتي بداء در لوح محو واثبات تطابق با اين تعميم ندارد . توضيح آنكه ، اگر وقوع بداء نسبت به أولياء محمديين در مقام لوح محو واثبات باشد ، مفهومش اين است كه مرتبه اين لوح در مقامي ما فوق آنها مفروض گرديده ، حال آن كه اين فرض نه تنها در لوح محو واثبات جارى نيست بلكه در لوح محفوظ نيز غير جارى است چه در روايات مأثور چنين آمده : 1 - قال رسول الله ( ص ) : « اعلم انّ اللّه خلقني وعليّا من نور عظيم قبل خلق الخلق بألفي عام ، إذ لا تسبيح ولا تقديس ، ففتق نوري ، فخلق منه السماوات و

--> ( 1 ) - زخرف ، 3 - 4 ( 2 ) - واقعه ، 78 ( 3 ) - بروج ، 22 ( 4 ) - براي تفصيل اين گفتار بنگريد : « الميزان » ج 18 / 84 ( 5 ) - بنگريد : « وسائل الشيعة » ، ج 4 / 268 ح 3 و « فروع الكافي » ، ج 1 / 162 ، در اين حديث به ظهور بداء در اخبار نبىّ أكرم ( ص ) اشاره شده است .