در اين سلسله ، پس از رود بارى به ترتيب أبو على كاتب ، أبو عثمان مغربى ، أبو القاسم گرگانى وأبو بكر نسّاج ديده مىشوند . اين چهار تن ، به نسبت پيشينيان وپسينيانشان ناشناخته‌ترند وهر چند در جاى جاى كتب صوفيانه ، ذكرى از آنها آمده است امّا نه از پذيرشى همچون پذيرش جنيد ورود بارى كه در شمار اساتيد ومشايخشان بودند برخوردار شدند ونه هيچ گاه شهرت احمد غزالى وسهروردى را كه پس از آنان مىزيستند وطوق شاگرديشان را بر گردن داشتند ، پيدا كردند . أبو علي بن كاتب كه « وى را مه مىگفتند از رود بارى ، از بزرگى وتمامى علم » « 1 » در آغاز اين سلسله است كه از چهارمين طبقهء صوفيان بود وبا أبو بكر مصرى وأبو على رود بارى همنشينى داشته است . أبو نعيم أو را از شيوخ مصرى بحساب آورده « 2 » . ابن كاتب در سال سيصد وچهل واندى وفات يافت « 3 » . أبو عثمان مغربى را جامى از نظر زماني در طبقهء پنجم قرار مىدهد وشاگرد أبو الحسين صائغش مىخواند ودر مكّه سيّد الوقت ويگانهء مشايخش مىشمارد . نيز از شمار پيران صحبت أو أبو على كاتب وحبيب مغربى وأبو عمرو زجّاج وأبو يعقوب نهرجورى را ذكر مىنمايد . بنوشتهء أو وفاى سگى أو را به تصوّف راهبر شد . مغربى بسال 373 در نيشابور درگذشت « 4 » . هجويرى أو را « سيف سياست وآفتاب سعادت » مىخواند ومعتقد است كه « اندر فنون علم حظّى وافر داشت وصاحب رياضت وسياست بود » « 5 » . قشيرى نيز مىنويسد كه أوصاف بزرگى وجلالت أو در هيچ يك از پيشينيانش

--> تفصيل أحوال أو را بنگريد : تاريخ نظم ونثر در إيران ص 753 . طبقات الصوفيّه ص 444 . الطبقات الكبرى ج 1 ص 91 . الكنى والألقاب ج 1 ص 125 . لغتنامهء دهخدا ذيل أبو على ص 672 . ( 1 ) . بنگريد : نفحات الانس ص 203 . ( 2 ) . بنگريد : حلية الأولياء ج 10 ص 360 . ( 3 ) . بنگريد : الرسالة القشيريه ص 10 . محمد معصوم شيرازي اين تاريخ را بصورت سيصد وپنجاه وسه ضبط مىكند . بنگريد : طرائق الحقائق ج 2 ص 538 . ( 4 ) . بنگريد : نفحات الأنس ص 87 . طرائق الحقائق ج 2 ص 539 . ( 5 ) . بنگريد : كشف المحجوب ص 199 .