لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى . يعنى : سؤال نمىكنم از شما هيچ أجرت و نمىخواهم ، ليكن مىخواهم از شما دوستى أقرباى من . وجه استنباط آنست كه أنبياء سابق لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّه گفته‌اند ، أصلا أجرت بر فريضه تبليغ رسالت در خواست نكرده ، و چه احتمال در خواست اجر بود پيغمبر ما را صلّى اللَّه عليه و سلّم حق تعالى بتغيير أسلوب كلام أمر فرموده . حكمت در آن آنست كه شرائع أنبياء سابق بعد وفات آنها منسوخ مىشد و اين شريعت مؤبّد است پس أمّتيان را بايد كه بعد رحلت پيغمبر بنائب پيغمبر رجوع آرند ، لهذا آن سرور عليه السّلام براى شفقت بر أمّت خود رهنموى كرده بمحبّت آل خود و اشاره فرمود به تشبّث دامان پاك آنها كه وارثان پيغمبر و دروازهء علوم وىاند ، و لهذا قال عليه السّلام : تركت فيكم الثّقلين كتاب اللَّه و عترتى ، الحديث . يعنى گذاشتم در شما دو وسيلهء محكم قرآن مجيد و آل خود را ] . و محمد اكرام الدين بن محمّد نظام الدّين بن محبّ الحق دهلوى در رسالهء « سعادة الكونين » گفته : [ و قاضى شهاب الدّين دولت‌آبادي در رسالهء « مناقب السّادات » در باب محبّت و مودّت اهل بيت آورده : بدانكه محبّت أولاد رسول صلعم از قرآن و حديث ثابت است چنان كه فرمود او سبحانه تعالى : قُلْ لا أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْراً إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبى . ترجمه‌اش اين ست كه : بگو أي محمّد نمىخواهم مزد را از شما مگر محبّت قرابتيان خود . و در « كشاف » آورده كه چون آيه نازل شد صحابه عرض نمودند كه يا رسول اللَّه ! قرابتيان تو كدام‌اند كه دوستىشان بر ما فرض شد ؟ فرمود كه : آن على و فاطمه و هر دو پسرانشان‌اند . الى ان قال بعد ذكر شطر من الاحاديث : در « مشارق » و « مصابيح » و غيره آورده كه آن حضرت ( ع ) فرمود : در ميان شما دو چيز مىگذارم كتاب خدا و عترت خود پس اگر شما به اين هر دو دست زنيد گمراه بعد از من نشويد ] . و فاضل رشيد در رسالهء « حق مبين » عبارت سابقهء « قرة العينين » شاه ولى اللَّه را كه مظهر دلالت حديث ثقلين بر وجوب محبّت اهل بيت مىباشد استنادا نقل نموده ، كما