ابن الجوزى را در ارباب تميز داخل نمودن و احاديثى را كه او از موضوعات دانسته موضوعات وانمودن اگر چه غرض عمده از ان معاذ اللَّه ابطال بسيارى از فضائل جناب امير المؤمنين عليه السلامست كه ابن الجوزى لا جزاه اللَّه خيرا بر ان جسارت كرده و داد مجازفت و عدوان و مكابرت و طغيان داده چنانچه نمونه آن در حديث طير و حديث انا مدينة العلم بنصّ اكابر اعيان و اساطين والاشان سنّيان ظاهر شده لكن با وصف عدم تماميت اين غرض باطل به اين سبب كه بتصريح محقّقين اهل سنت كما علمت فى مجلّد حديث انا مدينة العلم ابن الجوزى بسيارى از احاديث صحيحه و حسنه را در موضوعات داخل ساخته و تميز در ثابت موضوع نه كرده تا آنكه قريب ششصد حديث غير موضوع را موضوع وانموده و از جمله آن بعض احاديث صحيح بخارى و مسلم و ديگر صحاح و سننست و علماى ثقات اعتبار بكلامش ندارند و برو تعقبات نموده‌اند و حكم او را به وضع بسيارى از احاديث مردود ساخته و او را نسبت بافراط و مجازفت كرده‌اند و محمد طاهر گجراتى افاده كرده كه كتاب ابن الجوزى ضرر عظيميست بر قاصرين متكاسلين و العاقل تكفيه الاشارة ظاهرست كه ادخال ابن الجوزى در ارباب تمييز تيشه بر پاى خود زدنست زيرا كه از افادهء ابن الجوزى در كتاب موضوعات حكم ببطلان حديث ما صبّ اللَّه شيئا الا و صببته فى صدر أبى بكر بلكه بودن ان فروتر از موضوعات كذابين لئام و اختصاص آن بعوام ظاهرست و هم حديث ترك صلاة بر مبغض عثمان و هم حديث منام موضوع بر ابن عبّاس در باب دعوت جناب رسالت‌مآب صلّى اللَّه عليه و سلّم بعرس عثمان در جنّت در موضوعات وارد نموده قدح و جرح آن فرموده و مخاطب اين موضوعات را بجان و دل خريده بسوى تمسّك