تمام الدّراية بعد ذكر حديث صحيح گفته فان خفّ الضّبط أي قلّ مع وجود بقيّة الشروط فحسن و هو يشارك الصّحيح فى الاحتجاج به و ان كان دونه و تفاوته فاعلاه ما قيل بصحّته كرواية عمرو بن شعيب عن ابيه عن جدّه و محمّد بن اسحاق عن عاصم بن عمر عن جابر الخ و مولوى صدّيق حسن خان معاصر در منهج الوصول گفته حديث حسن حجّتست ثابت مىشود بدان احكام مثل حديث صحيح اگر چه دون او در رتبه است و لهذا بعض اهل حديث حسن را در صحيح درج كرده‌اند و از وى جدا نساخته و اين ظاهر كلام حاكم در تصرّفات اوست پنجم آنكه حديث ضعيف هر گاه متكثر الطرق مىباشد بدرجهء احتجاج فائز مىباشد كما بيّناه فى مجلد حديث الولاية پس نفى احتجاج به آن نيز وجهى ندارد كلام مصنف بر سعى متاخرين براى ضبط احاديث ضعيفه و رد آن قوله زيرا كه جماعة محدّثين كه در طبقه متاخّر پيدا شدند مثل ديلمى و خطيب و ابن عساكر چون ديدند كه احاديث صحاح و حسان را متقدّمين مضبوط كرده رفته‌اند و جاى سعى در آنها نمانده مائل شدند بجمع احاديث ضعيفه و موضوعه مقلوبة الاسانيد و المتون تا بطريق بياض يك جا فراهم آورده نظر ثانى نمايند و موضوعات را از حسان لغيرها ممتاز سازند اقول اين تعليل عليل و دليل غير قابل التّعويل كه تسويل غير جميل و تلميع غير اصيلست از زيادات مخاطب جليل بر قاعدهء مخترعه كابلى نبيل موهون و مخدوش و مردود و مغشوشست بوجوه عديده اوّل آنكه اين دليل با دعوى اصلا ارتباطى ندارد زيرا كه دعوى اينست كه حديثى كه در كتاب ملتزم الصّحة مروى نباشد و بالخصوص كسى از محدّثين ثقات بصحّت آن تصريح نكرده باشد قابل احتجاج نيست و جمع كردن متاخّرين احاديث ضعيفه و موضوعه