و لهذا كار انبيا كه جهاد با كفار و ترويج احكام شريعت و اصلاح امور ملتست از شيخين خوبتر سرانجام يافت و كار اوليا از تعليم طريقت و ارشاد باحوال و مقامات سالكين و تنبيه بر غوائل نفس و ترغيب بزهد در دنيا از حضرت امير بيشتر مروى گشت و عقليست كه استدلال بر ملكات نفسانيّه بصدور افعال مختصّهء به آن ملكات مىتوان كرد مثلا اگر شخصى در هر معركه ثبات مىكند و در مقابلهء اقران و صنعت سيف و سنان كار از پيش مىبرد دليل صريح بر شجاعت نفسانيه اوست بلكه حب و بغض و خوف و رجا و ديگر امور باطنيه از همين راه افعال و معاملات معلوم توانكرد بر همين قياس امتياز در كمالات باطنيهء شخص كه آيا از قسم كمال انبياست يا از جنس كمال اوليا بجارحيه او در يكى ازين دو كارخانه عمده حاصل مىشود و در حديثى كه شيعه نيز در كتب خود آورده‌اند و هو قوله ع انّك يا علىّ تقاتل النّاس على تاويل القرآن كما قاتلتهم على تنزيله نيز اشارهء صريح به اين تفرقه و امتيازست زيرا كه مقاتلات شيخين همه بر تنزيل قرآن بود پس گويا زمان شيخين بقيه زمان نبوت بود و زمان حضرت امير ابتداى دوره ولايت شد و لهذا شيوخ طريقت و ارباب معرفت و حقيقت آن جناب را فاتح باب ولايت محمّديّه و خاتم ولايت مطلقه انبيا نوشته‌اند و ازينست كه سلاسل جميع فرق اولياء اللَّه بآنجناب منتهى مىشود و مانند جداول از بحر عظيم منشعب مىكرد و چنانچه سلاسل تلمذ فقهاى شريعت و مجتهدين ملت بشيخين و نوّاب ايشان مثل عبد اللَّه بن مسعود و معاذ بن جبل و زيد بن ثابت و عبد اللَّه بن عمر مىرسد و رشحه از علوم ايشان