بيان مقررست كه من أراد ان ينظر الى القمر ليلة البدر فلينظر الى وجه فلان نيز در تشبيه داخلست و لهذا شعر مشهور را كه لا تعجبوا من بلى غلالته قد زرّ أزراره على القمر و اين دو بيت متنبّى را نشرت ثلث ذوائب من خلفها فى ليلة فارت ليالى اربعا و استقبلت قمر السماء بوجهها فارثنى القمرين فى وقت معا داخل تشبيه ساخته‌اند و اگر ازين همه درگذريم استعاره خواهد بود كه مبناى او بر تشبيه است و از تشبيه و استعاره مساوات مشبّه با مشبّه به فهميدن كمال سفاهتست و در اشعار رائج و مشهورست كه خاك صحن بادشاهان را بمشك و سنگريزههاى آنجا را بمرواريد و ياقوت تشبيه مىدهند و هيچكس مساوات نه مىفهمند قال الشاعر ارى بارقا بالابرق الفرد يومض فيكشف جلباب الدجى ثم يغمض كان سليمى من اعاليه اشرقت تمدّ لنا كفّا خضيبا و تقبض و از مضمون اين شعر لازم نه مىآيد كه پنجه حنائى سليمى در لمعان و درخشندگى برابر برق باشد و در احاديث صحيحه اهل سنت تشبيه أبى بكر بابراهيم و عيسى و تشبيه عمر بنوح و موسى و تشبيه ابو ذر بعيسى مروى شده اما چون اين فرقه بهره از عقل خدا داد دارند هرگز بر مساوات اين اشخاص با انبياء مذكورين حمل ننموده مشبه را در رتبه خود و مشبّه به را در رتبه خود داشتند بلكه مسقط اشاره تشبيه درين قسم كلمات وجود وصفيست درين شخص از اوصاف مختصّه ان پيغمبر گو به آن مرتبه نباشد عن عبد اللَّه بن مسعود فى قصّة مشاورة النّبى صلّى اللَّه عليه و سلّم مع أبى بكر و عمر فى اسارى بدر قال قال رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و سلّم ما تقولون فى هؤلاء