و أبى بن كعب در باب آيه مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيانِ گذشته ملا على متقى در كنز العمال گفته عن أبى مجلزان أبى بن كعب قرأ مِنَ الَّذِينَ اسْتَحَقَّ عَلَيْهِمُ الْأَوْلَيانِ فقال عمر كذبت قال انت اكذب فقال رجل تكذّب امير المؤمنين قال انا اشد تعظيما لحق امير المؤمنين منك و لكن كذّبته فى تصديق كتاب اللَّه و لم اصدق امير المؤمنين فى تكذيب كتاب اللَّه فقال عمر صدق ( عبد بن حميد و ابن جرير عد ) و از آن جمله است خبر واقعه كه در ميان خلافت‌مآب و أبى بن كعب در باب آيهء وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ گذشته ملا على متقى در كنز العمال گفته عن عمر بن عامر الانصارى ان عمر بن الخطاب قرأ وَ السَّابِقُونَ الْأَوَّلُونَ مِنَ الْمُهاجِرِينَ وَ الْأَنْصارِ وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ فرفع الانصار و لم يلحق الواو فى الذين فقال له زيد بن ثابت وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ فقال عمر الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ فقال زيد امير المؤمنين اعلم فقال عمر ايتونى بابى بن كعب فسأله عن ذلك فقال أبى وَ الَّذِينَ اتَّبَعُوهُمْ بِإِحْسانٍ فجعل كل واحد منهما يشير الى انف صاحبه باصبعه فقال أبى و اللَّه اقرأنيها رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و سلم و انت تتبع الحبط فقال عمر نعم اذن فنعم اذن فنعم اذن نتابع ابيّا ( ابو عبيد فى فضائله و ابن جرير و ابن المنذر و ابن مردويه ) و شاه ولى اللَّه در جاى ديگر از قرة العينين وقاحت را بمرتبهء قصوى رسانيده بعض موضوعات فاسده صناعين و مختلقات كاسدهء وضاعين را بزعم خود نظائر حديث مدينة العلم گردانيده توضيح اين اجمال آنكه شاه ولى اللَّه در كتاب مذكور سؤالى از جانب متصوفه زمان خود در باب افضليت جناب امير المؤمنين عليه السّلام حسب دلخواه خود به اين عبارت نسج نموده سؤال اگر گويى كه علم دو نوعست علم باللّه و علم به احكام اللَّه و مطلوب در راه حق دو نوعست وصول بذات حق و احكام اسباب معدّه وصول به حق و جلب ناس تدريجا بمرتبه وصول به حق و مانند آن و نوع اول افضل است از نوع ثانى و واسطه ميان آن حضرت صلعم و امت او در نوع اول حضرت مرتضاست به چند وجه يكى عالمان علم باللّه واصلان بذات حق سلاسل دارند كه بعض از بعض آن را اخذ كرده‌اند و همه اين سلاسل متوجه‌اند به حضرت مرتضى چنان كه شجرات ايشان بر ان دلالت مىكند نه به شيخين زيرا كه هيچ سلسله از سلاسل صوفيه به شيخين عائد نمىشود دوم آنكه از حضرت مرتضى كلمات عجيبه از باب سلوك و معارف كه دلالت مىكند بر انتهاى او درين باب روايت كرده شده است و صوفيه آن كلمات را بمنزلهء امثال سائره در مصنفات خود ذكر كرده‌اند و كرامات خارقه كه صدور مثل آن به غير تمكن تام در طريقهء صوفيه ميسر نشود نقل نموده‌اند سيوم آنكه حضرت مرتضى الزق بود بآنحضرت صلّى اللَّه عليه و سلم نسبا و مصاهرة و صحبة و ازكى بود در فهم و ارغب بود در سلوك راه خداى تعالى و توجه آن حضرت صلعم