باب دار حكمت بوده باشد و صنف ديگر كسانى هستند كه قول جناب رسالت مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم فمن أراد العلم فليات الباب و من أراد الحكمة فليأتها من بابها را هيچ وزنى نگذاشتند و عنادا و انحرافا از باب مدينهء علم و باب دار حكمت رو گردانى نموده خاك در ديدهء خود انپاشتند و صحابه منحرفين از امير المؤمنين عليه السّلام را ملجا و ملاذ خود ساختند و بتكدى و تكفف از آن معادن تحريف و تصرف پرداختند و پر ظاهرست كه ايشان هرگز صلاحيت آن ندارند كه قول و فعل ايشان بپايه اعتبار و اذكار آورده شود و احدى از عقلا نيست كه ايشان را آخذ علوم شرعيه و عارف احكام نبويه بداند و اصلا تخيّل نتوان كرد كه ايشان بذرّهء از ذرّات و قطرهء از قطرات علم صحيح ماخوذ از جناب رسالت مآب صلّى اللَّه عليه و آله الاطياب رسيده باشند چه آن حضرت خود بارشاد باسداد كذب من زعم انه يدخلها من غير بابها ايشان را در دعاوى باطله و مزعومات عاطلهء شان تكذيب فرموده و بسد ابواب اين مزعومات كالسّراب زنگ شك و ارتياب براى ابد الآباد و مدى الاحقاب از سجاجل اولو الالباب زدوده و هيچ مىدانى كه حالت اين صنف تابعين منحرفين عن باب الدين چيست حالت ايشان مثل سارق و متسورست كه خواستند از وراء بيت داخل دار شوند و هرگز داخل دار نشدند آرى قابل دار گرديدند و اگر چه درين دار ناپايدار خود را بر سر دار نديدند ليكن در دار آخرت بكيفر كردار خود رسيدند و از درهاى نار گذشته داخل دار البوار را گزيدند فموعدهم جهنم الحطوم لها سبعة ابواب لكل باب منهم جزء مقسوم اما آنچه قارى گفته اللّهم الا ان يختص بباب القضاء فانه ورد فى شانه انه اقضاكم كما انه جاء فى حق ابىّ انه اقرأكم و فى حق زيد بن ثابت انه افرضكم و فى حق معاذ بن جبل انه اعلمكم بالحلال و الحرام پس جواب اين تفوه از بيانى كه بتفصيل جميل به حمد اللَّه المنيل در ردّ كلام عاصمى مذكور شده دريافتى و دانستى كه بر فرض تسليم اين اختصاص هم مفيد اعلميت مطلقهء جناب امير المؤمنين عليه السّلام ست زيرا كه اقضى بودن آن جناب مستلزم احاطهء آن جنابست بانواع علوم شرعيه مع المزية و الافضلية من غيره فى هذا الباب و هذا حاسم لداء الارتياب و سياتى مزيد توضيح لذلك فيما بعد انشاء اللَّه الوهاب و علاوه برين بايد دانست كه ورود اقضاكم على در شان جناب امير المؤمنين عليه السّلام مسلّمست و اين مطلب را جناب رسالت مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم