و لو در باب صدق باشد بر سائر اصحاب سراسر باطل و از حليهء صحت عاطلست سبحان اللَّه مگر احدى از ارباب حلوم و عقول باور مىتوان كرد كه ابو بكر عياذا باللّه از جناب امير المؤمنين عليه السّلام صادق تر بود حاشا و كلّا بلكه كسى كه ادنى توجهى بارشادات جناب رسالت مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم داشته باشد هرگز ابو بكر را صادق تر از شيعيان جناب امير المؤمنين عليه السّلام نخواهد دانست فضلا عنه عليه السّلام زيرا كه ارشاد جناب رسالت مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم در حق حضرت أبى ذر ما اظلت الخضراء و لا اقلت الغبراء اصدق لهجة من أبى ذر معروف و مشهورست و بودن حضرت أبى ذر از خلص شيعيان جناب امير المؤمنين عليه السّلام اظهر من الشمس و ابين من الامسست و بعد التفات به اين حديث ثابت محقق اصلا كار مؤمنى نيست كه آن را پس پشت اندازد و با وجود آن افك مجعول انا مدينة الصدق و ابو بكر بابها را دست‌آويز خود سازد و بر بناى آن ابو بكر را اصدق از حضرت أبى ذر وانمايد و در استيجاب عذاب و عقاب الى اقصى الغاية بيفزايد و علاوه برين در ما سبق دانستى كه از حديث صحيح مسلم بصراحت ثابتست كه جناب امير المؤمنين عليه السّلام ابو بكر را در باب واقعهء ميراث جناب رسالت مآب صلّى اللَّه عليه و آله و سلم كاذب و آثم و غادر و خائن مىدانستند پس بعد اين شهادت صادقه چگونه عاقلى مىتوان گفت كه معاذ اللَّه ابو بكر اصدق صحابه بود و بكثرت صدق در ميان صحابه شهرت داشت هل هذا الا مصادمة العيان و التقول بما لم ينزل اللَّه به من سلطان سادسا بر بناى اين كذب مجعول و افك منحول ادعاى اين معنى كه عمر از جهت عدل افضل صحابه بود عين عدول از نهج حق واضح و ميل بسوى باطل فاضح مىباشد زيرا كه به هيچ دليل الى الآن عدل تقديرى حضرت عمر هم ثابت نشده فضلا عن التحقيقى بلكه از وقائع لا تعد و شواهد لا تحصى نهايت ظلم و جور آن معدن عدوان البته ظاهر و باهرست كما فصل فى كتب الاصحاب و منها كتاب تشييد المطاعن الفالع لنصاب النصاب پس از آن همه شواهد و دليل رو گردانيدن و بمزعوم خود بر بناى اين خبر موضوع حضرت عمر را از جهت عدل افضل اصحاب باثبات رسانيدن خياليست محال كه در بطلان همرنگ سرابست و بسبب معاندت صريحه حق و صواب جالب انواع تبار و تباب سابعا بر بناى اين افتراى بين البطلان ظاهر الهوان حضرت ثالث را از جهت حيا افضل اصحاب وانمودن